Fotografın arka yüzü

Düşünde gördüğü celladını arardı gül
kaldırımları laciverde boyardı ihanetçisi
Gece gelen ayak sesleriyle sevişirdi hüzün
Sevgilisini ellerinden tutup bütün gün
delicesine öperdi zamana yenilmiş serüvenci
ve sanıldığı kadar uzak değildi eylül

Gerçeğin kıyısına oturup beklerdik romanı
Hayaları sıkılarak iğdiş edilirken imge
bahara adak giysileri atardık ateşe
Düşerdik soluk soluğa gelen güne
yeni hayatlar zamanı

Sokak kapısına ak mendil düşmüş
ateşi çalan Prometeusun armağanı
Getirip gök mavisini kente bıraktı düş
yine yolculuklar zamanı