Bu memlekette namuslu olmak ne zor şeymiş meğer.
Bir gün Almanların papucunu yalayan, ertesi gün İngilizlere takla atan,daha ertesi gün de Amerika’ya kavuk sallayan soysuzlar gibi olmak istemedik.
Yalnız ve yalnız bir tek milletin önünde secdeye vardık.
O da kendi cefakar milletimizin.
Meğer ne büyük günah işlemişiz.
Niçin hep acı şeyler yazayım?
Dostlar, yufka yürekli dostlar bundan hoşlanmıyorlar.
Hep kötü, sakat şeyleri mi göreceksin? diyorlar.
Hep açlardan, çıplaklardan, dertlilerden mi bahsedeksin?
Geceleri gazete satıp izmarit toplayan serseri çocuklardan; bir karış toprak, bir bakraç su için birbirlerini öldürenlerden; cezaevlerinde ruhları kemirile kemirile eriyip gidenlerden; doktor bulamayanlardan; hakkını alamayanlardan başka yazacak şeyler, iyi güzel şeyler kalmadı mı?
Niçin yazılarındaki bütün insanların benzi soluk, yüreği kederli?
Bu memlekette yüzü gülen, bahtiyar insan yok mu?
Var mı?
Yalnızım müthiş surette yalnız.
Bu kadar kalabalığın içerisinde yalnızlık ne acı oluyor yarabbim.Kanunlu kanunsuz baskılar altında ezile ezile pestile döndük.
Bu günün itibarlı kişileri gibi kese doldurmadık.
Makam peşinde koşmadık.
Sağdan soldan vurup milleti kasıp kavurma emellerine kapılmadık.
Çalmadan çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç,bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istedik.
Bütün bunları istemek bu kadar güç ve bu kadar tehlikeli mi olmalıydı?
Sabahattin Ali
Bir gün Almanların papucunu yalayan, ertesi gün İngilizlere takla atan,daha ertesi gün de Amerika’ya kavuk sallayan soysuzlar gibi olmak istemedik.
Yalnız ve yalnız bir tek milletin önünde secdeye vardık.
O da kendi cefakar milletimizin.
Meğer ne büyük günah işlemişiz.
Niçin hep acı şeyler yazayım?
Dostlar, yufka yürekli dostlar bundan hoşlanmıyorlar.
Hep kötü, sakat şeyleri mi göreceksin? diyorlar.
Hep açlardan, çıplaklardan, dertlilerden mi bahsedeksin?
Geceleri gazete satıp izmarit toplayan serseri çocuklardan; bir karış toprak, bir bakraç su için birbirlerini öldürenlerden; cezaevlerinde ruhları kemirile kemirile eriyip gidenlerden; doktor bulamayanlardan; hakkını alamayanlardan başka yazacak şeyler, iyi güzel şeyler kalmadı mı?
Niçin yazılarındaki bütün insanların benzi soluk, yüreği kederli?
Bu memlekette yüzü gülen, bahtiyar insan yok mu?
Var mı?
Yalnızım müthiş surette yalnız.
Bu kadar kalabalığın içerisinde yalnızlık ne acı oluyor yarabbim.Kanunlu kanunsuz baskılar altında ezile ezile pestile döndük.
Bu günün itibarlı kişileri gibi kese doldurmadık.
Makam peşinde koşmadık.
Sağdan soldan vurup milleti kasıp kavurma emellerine kapılmadık.
Çalmadan çırpmadan bize ekmeğimizi verenleri aç,bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istedik.
Bütün bunları istemek bu kadar güç ve bu kadar tehlikeli mi olmalıydı?
Sabahattin Ali