-
- Katılım
- Nisan 7, 2020
-
- Mesajlar
- 15,382
-
- Tepkime puanı
- 4,452
-
- Puanları
- 354
Benim Gözümün Nuru!
Gönlümün Efendisi!
Gecemin Işığı Efendim!
Ciğer parem kanıyor, sanma ki dil yâresinden,
Aylardır öksüzüm, Fikriye derken can veren sesinden,
Döktüm payına ne kaldıysa geriye, bi-çare Fikriye’den,
Gel kurtar demeye kalmadı mecal, çektiğim bu çileden.
Çok mu gördün kuluna, bir namey-i nesretmey-i,
İsterdi kırık gönül, bir fırçayla seni resmetmey-i,
Tek dileğimdir hayata veda ederken, seni bir nebze görmeyi,
Nasip eder mi Tanrı bilinmez, aguşunda ölmeyi.
Eylemem feryat, şekvacı ise hiç değilim,
Gidince esbab-ı hakikiye bilesin ki gene seninim,
Cennet de olsa yerim, her gece duanı beklerim,
Şems-abad olsada yattığım yer, payına yüz sürmeyi rüchan eylerim.
Gel bir katre ümmid ver, gitmeden harabe-zare,
Görenler sanır ki hastayım, değil, kulun divane,
Çeşm-i mahmurum bitti, kan kusuyor biğane.
Sevdi gönül neylesin, açık gidecek çeşm-i yar ne çare.
Fikriye/ 28 Ağustos 1922/Çankaya
Atamızın küçük cep- not defterine Fikriye Hanım için yazdığı şiir.
"İçsem de bir kadeh hayat iksirinden,
Zamansız ayrıldım, bilinsin Fikriye’den.
Bıkmadım ki doyayım o narin ellerinden,
Ümmid-i aşkım saracak seni, cefakâr teninden .
Kaynak: Ahmet Özgür Türen, 57. Yıl Kitabı
Biri beni; mevkîm, Atatürk olduğum için sevdi, diğeri ben olduğum için..
Atamız kendisi için yaşamayı seçmedi hiç bir zaman.
Türk kadınına örnek bir figür olan Latife hanım ile evlendi, iyi eğitimli, iyi derecede yabancı lisan bilen, erkeğin yanında sönük kalmayacak bir kadındı Latife..
Bu yüzdendir Latife tercihi..
Ama hiç bir şey kalbinden koparıp atamamıştır Fikriye'yi..