2 yıllık bir ilişkim var... Birbirimizi çok severek başladık ilişkimize ve havalarda uçuyor gibiydik. Ben, ilişkinin devamlılığını ve istikrarını sağlamak adına sanırım doğru yaptığımı sanarken yanlış yaptım. Şöyle ki; haklı da olsam haksız da olsam her tartışmada "sevdiğim kadını üzmemek adına" alttan alan ve ortamı yumuşatan hep ben oldum.
Anne ve babamla yaptığım bir plandan dolayı bile küstü bir kere sevgilim, o zaman bile onu dışarı davet edip gönlünü alan ben oldum. Anne ve babamla bir kaç saat plan yapmak çok olağandışı bir olaymış gibi. Bu, hep bu şekilde devam etti.
Sevgilim, bir kaç kere ayrılmak istediğini bile söyledi, o zaman da her seferinde ben durumu toparladım ve "ilişkimize sahip çıkarak" devamını sağladım.
Ancak her istediğini yapıp sürekli gönlünü hoş tutunca tüfek ters tepki ve sevgilim benim üzülüp üzülmediğimi ya da ne hissettiğimi umursamamaya başladı. İki hafta kadar önce bir konuda küçük bir tartışma yaşadık ve bir hafta boyunca bir kere bile aramadı beni. Ben onu aradım tabi arayı soğutmayayım diye.
Bir hafta sonra, yani geçtiğimiz değil bir önceki haftasonu kardeşinin doğum gününde bir araya geldik. Diğer bir deyişle onun beni hiç aramadığı bir haftalık sürenin sonunda. Orada 15 kadar kişi vardı ve ben neredeyse hiç birini tanımıyordum. Onun kardeşinin ve onun arkadaşlarıydı. Sevgilim, o ortamda yüzüme bile bakmadı. Ben konuşmaya çalıştıkça da ilgilenmez bir edayla kısa cevaplar verip sustu. Özellikle bekledim ilgilenecek mi diye ama ilgilenmedi.
Misafir olarak gittiğim o doğum günü kutlamasında kelimenin tam anlamıyla tek başıma saatler geçirdim ama nasılsın bile demedi. Yani bu kadar umursamadı beni, kendimi nasıl hissettiğimi...
O gece evlere dağılınca bu durumu bildiren sitemkâr bir mesah gönderdim ve bana artık bu ilişkiyi yürütemeyeceğini, bazı şeylerin içinden gelmediğini söyledi. Ben de tabi tamam o zaman, devam etmeyelim dedim. Bu olayın üzerinden bugün itibariyle 9 gün geçti. Ne o ne de ben hiç aramadık.
Sizce benim aşırı ilgi ve iyi niyetliliğimden mi böyle olmuştur? bundan ne sonuç çıkarmalıyım? Sizin de bu olayı yorumlamanızı istirham eder, cevabını sabırsızlıkla beklediğimi söylemek isterim...
İyi günler...
Anne ve babamla yaptığım bir plandan dolayı bile küstü bir kere sevgilim, o zaman bile onu dışarı davet edip gönlünü alan ben oldum. Anne ve babamla bir kaç saat plan yapmak çok olağandışı bir olaymış gibi. Bu, hep bu şekilde devam etti.
Sevgilim, bir kaç kere ayrılmak istediğini bile söyledi, o zaman da her seferinde ben durumu toparladım ve "ilişkimize sahip çıkarak" devamını sağladım.
Ancak her istediğini yapıp sürekli gönlünü hoş tutunca tüfek ters tepki ve sevgilim benim üzülüp üzülmediğimi ya da ne hissettiğimi umursamamaya başladı. İki hafta kadar önce bir konuda küçük bir tartışma yaşadık ve bir hafta boyunca bir kere bile aramadı beni. Ben onu aradım tabi arayı soğutmayayım diye.
Bir hafta sonra, yani geçtiğimiz değil bir önceki haftasonu kardeşinin doğum gününde bir araya geldik. Diğer bir deyişle onun beni hiç aramadığı bir haftalık sürenin sonunda. Orada 15 kadar kişi vardı ve ben neredeyse hiç birini tanımıyordum. Onun kardeşinin ve onun arkadaşlarıydı. Sevgilim, o ortamda yüzüme bile bakmadı. Ben konuşmaya çalıştıkça da ilgilenmez bir edayla kısa cevaplar verip sustu. Özellikle bekledim ilgilenecek mi diye ama ilgilenmedi.
Misafir olarak gittiğim o doğum günü kutlamasında kelimenin tam anlamıyla tek başıma saatler geçirdim ama nasılsın bile demedi. Yani bu kadar umursamadı beni, kendimi nasıl hissettiğimi...
O gece evlere dağılınca bu durumu bildiren sitemkâr bir mesah gönderdim ve bana artık bu ilişkiyi yürütemeyeceğini, bazı şeylerin içinden gelmediğini söyledi. Ben de tabi tamam o zaman, devam etmeyelim dedim. Bu olayın üzerinden bugün itibariyle 9 gün geçti. Ne o ne de ben hiç aramadık.
Sizce benim aşırı ilgi ve iyi niyetliliğimden mi böyle olmuştur? bundan ne sonuç çıkarmalıyım? Sizin de bu olayı yorumlamanızı istirham eder, cevabını sabırsızlıkla beklediğimi söylemek isterim...
İyi günler...
