Farz et ki

yaşayamadık. . .

Farz et ki hiç gösterişli değilmişsin ama öyle gibi rol yapıyormuşsun...
Farz et ki hiç paran yokmuş ama zengin olduğunu iddia ediyormuşsun...
Farz et ki o seni hiç sevmemiş ama sen ona hep aşıkmışsın ve hep öyle kalıp acı çekecekmişsin...
Farz et ki yaşamak istediklerini hiç yaşama şansın olmayacakmış ve hep çaresizce debelenecekmişsin...

Aklıma bunlar geldi şimdilik...

bu yaşlı teyzeleerden biktim ya.
cidden bıktım.
ben fakirim
ben cirkinim
sesim.dandik
aylik 2bin tlye calisiyom
yeter la sal artik beni
40 yasina gelmissin milletin parasina puluna hayatina takmışsın

Millet size hesap mı verecek la buraya ne yazip çizcegine dair ?

ağam bu nasi bi yobazliktir la
ne yüzsüzlüktür ne gurursuzluktur ne onursuzluktur

Ümit Yaşar Oğuzcan, kabullenilmek istenmeyen bazı gerçekleri ne güzel de anlatmış!

***

Farz et ki; geri gelmiş o gamsız devir,
Delicesine sevdiğin senin olmuş.
Bir bahar sabahı sahilde seninledir,
Yanan alnını alnına dayamışsın,
O incecik elleri ellerindedir.

Farz et ki; mazidir devamı yarının,
Sevdiğin başını dizlerine koymuş.
Bahar bahar kokan siyah saçlarının,
Her telini ayrı ayrı öpmektesin,
Ve tadı dudağında avuçlarının...

Farz et ki; buldun kış içinde baharı,
Rüzgar yine ılık ılık esmektedir.
Aynı şehirde aynı deniz kenarı,
Köpükler,dalgalar ve sonsuz mavilik!
Tekrar yaşıyorsun hatıraları...

Farz et ki; denizde beraberce yüzmüş,
Sonra sıcak kumlara uzanmışsınız.
Yine evvela seni yalvartmış,üzmüş!
Ve dolanmış boynuna o sedef kollar,
Kumlar altın sarısı, dalgalar gümüş.

Farz et ki; doğup büyüdüğün yerdesin,
Caddeler aşina insanlar tanıdık.
Aksi kulağında sevdiğin sesin,
O dudakların tadı dudaklarında,
Velhasıl yine o eski günlerdesin...

Farz etme! Yeter, yaşadığın bugündür.
Ne sevdiğin yanında ne o yerdesin!
Çekil garip odana ışığı söndür,
Söyle;`Nerdesin ey sevgili nerdesin?`
Söyle; o türkü senin eski türkündür.

Ümit Yaşar Oğuzcan