Eylül Şarkısı

Bingöl dağlarında bir kuzu
Göç yollarında annesini yitirir
Kayalıklardan düşer
Ağaçlar yapraklarını bırakır

Hüzün bir ırmak gibi kıvrılır
Kadın ozanın dudağında biter
Haliçte yüzün belirdiğinde
Eylül diri bir tay,düşer kente

Tepede güneş kaçamak
Boynunda ele verir kendini
Dayanılmaz öpülür
Bir serçe su içmeye iner

Bir kelebek ölür, gün dağılır
Akşam olur yüzün asılır
Denizler dalgalarını sertleştirir
Kentin odalarına yayılır soğuk

Işıklar açılır sobalar yakılır
Gün balıkçıların ağlarından
Sofraya akın eder, mavi
Genç bir kız aynanın karşısında
Süslenir, şarkı mırıldanır

Vaquer pansiyonunda
İhtiyar mutluluktan ağlar
Dut dalları ağırlaşır Iğdır`da
Düşer ağacının dibine

Sedat Akbal