Ey Milletim, Ben Mustafa Kemal'im!

EY MİLLETİM
BEN MUSTAFA KEMAL’İM
Çağın gerisinde kaldıysa düşüncelerim
Hala en hakiki mürşit, değilse ilim
Kurusun damağım, dilim
Özür dilerim
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın diktiğiniz tüm heykellerimi

Özgürlük hala
En yüce değer değilse eğer
Prangalı kalsın diyorsanız köleler
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın bütün heykellerimi

Yoksa çağdaş medeniyetin bir anlamı
Orta çağa taşımak istiyorsanız zamanı
Baş tacı edebiliyorsanız
Sanatın içine tüküren adamı
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın bütün heykellerimi

Yetmediyse acısı, şiddetin savaşın
Anlamı kalmadıysa
Yurtta sulh, dünyada barışın
Eğer varsa ödülü, silahlanmayla yarışın
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın bütün heykellerimi

Özlediyseniz fesi, peçeyi
Aydınlığa yeğliyorsanız kara geceyi
Hala medet umuyorsanız
Şıhtan, şeyhten, dervişten
Şifa buluyorsanız
Muskadan, üfürükçüden
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın bütün heykellerimi

Eşit olmasın diyorsanız kadınla, erkek
Kara çarşafa girsin diyorsanız
Yobazın gazabından ürkerek
Diyorsanız ki okumasın kadınımız, kızımız
Budur bizim alınyazımız
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın bütün heykellerimi

Fazla geldiyse size hürriyet, cumhuriyet
Özlemini çekiyorsanız saltanatın, sultanın
Hala önemini anlamadıysanız
Millet olmanın
Kul olun, ümmet kalın
Fetvasını bekleyin şeyhülislamın
Unutun tüm dediklerimi
Yıkın bütün heykellerimi
Rahat bırakın beni,
RAHAT BIRAKIN BENİ...

Şair: Süleyman Apaydın