Ey Adına Ömrümü Adadığım Nerdesin ?

🕒 Konu sahibi 9 saat önce aktifti
76012323.jpg


Şu an parmaklarım sadece seni yazmak istiyor…

Kalbimin seni istediği gibi..



Seni yazmak ne kadar güzelse..

bir o kadar da zor…

Bir bilsen bu aralar ne kadar uzaksın bana..

Sana daha yakın olmak için ..


Durmadan seni hayal ediyorum.. Seni..!!

Hayaller kuruyorum seninle ilgili..Hani olsaya diyorum;..

Her sabah senin kokunla açsam gözlerimi güne..

ve her sabah sana dokunsam gözlerim kapalıyken henüz…

Tüm gece sıcaklığında dalsam uykuya

ve bütün gün seni görmenin heyecanıyla beklesem akşamı…

Gecelerden korkuyorum şimdi sensiz geçtikleri için..

O gün gelse…her geceyi öyle basarim ki bağrıma sen gibi!..…

Ama.. ama sen yoksun …

Şu an çok güzel bir aşk şarkısı çalıyor..

Aynı şarkıyı defalarda baştan baştan dinliyorum öyle bir an geliyorki

huzuru hissediyorum ve duruyorum onu sadece hissediyorum…

bir an içindeyim sanıyorum ama aslında baktığım bir resim bu…

Şarkı hala çalmaya devam ediyor kim bilir belki onuncu kere dinliyorum

ve hala hissetmeye devam ediyorum.

İçine girmek istiyorum bu güzel şarkının bir notası olmak istiyorum…

Gücümün yetmediği şeyleri istiyorum

bir notanın içinde erimek duyulmak sevilmek dinlenmek

sonrada tekrar çalınıncaya dek susmak kaybolmak istiyorum…

Şarkı hala çalıyor ve ben orda olamıyorum içine giremiyorum

ruhum notalarında eriyip yok olmuyor.

Sadece dünyadan kopuyorum bir kaç saniyeliğine..

Sonra gerçeğe dönüyorum..

Senin için varolduğunu bildiğin senin için nefes aldığının farkında olduğun

bir yürekten zorunlu olarak ayrı kalmak ne zor…

Çok uzakta bir sen görürüm

hayalimde koşarım kavuşmak koklamak sarılmak için sana;

Sonra uyanırım..her tarafım uçurum..

Sanki bir adım atsam sensizlikte yok olup gidecekmişim gibi..

İşte o an ölürüm..

Gözlerimden bir damla sen düşer ağlamaklı olurum.

Gecenin karanlığı korkutur göz yaşlarım boğar beni.

İnan ki bir fısıltı gibisin karanlıkta kulaklarımda çınlayan

ruhumu duygularımı okşayan ve kanımda damla damla akan.

Seni bekliyorum her güneş ışığında ve her gün doğuşunda.

Her kızıllığında akşamın içime bir ok giriyor tüm bedenimi tarıyor sanki…

İçim kanlanıyor akışı yavaşlıyor…

Her akşam ümidimi kendime gömüp tutuyorum evin yolunu…

O yalnız yatak sensiz sesler ve boş içim.

Sen olmadığından mı bu yabanilik diyorum bazen…

Öyle evet… Senin olduğunu anımsıyorum..

Gülümserdim ben… Gülerdi yüzüm gözlerim.

Sana bakmak bakmasam da seni hissetmek yeterdi bana…

Yine hissediyorum ben seni ama ellerim havada…

Boşluğu tutuyorum…

Boslukta geziyor gozlerim…

Ey adına ömrümü adadığım nerdesin?.

Gelsen…
 
Geri