Evlilik döngüsü nedir?
1.3.2. Evlilik Döngüsü
Toplumsal ve kültürel yapımızda aile kurumunun meydana gelmesinde genç yetişkin
kadın ve erkeğin evlilik kararı vererek, aile kurmaları, birlikteliklerini sürdürmeleri
günümüzde de önemi ve değerini korumaktadır.
Değişik sosyal, kültür, etnik ve inançtan kadın ve erkek bireyin bir araya gelmesi,
ilişki kurması, birbirlerini tanıması ve anlaması neticesinde ailelerini de sürece katarak
evlenmeye karar vermeleri, nişanlılık beraberinde nikâh kararı hem çiftleri hem de ailelerini
etkileyen değişimlerdir. Bu dönemde ebeveynler gencin evden ayrılışını kabul etmeli ve
farklılığa uyum sağlamalıdırlar. Çocuklarıyla ayrışamayan, bağımsızlık süreçlerini
desteklemeyen ve koruyucu, bağımlı iletişim özelliklerini sürdüren ebeveynler müdahale
edici tutumlarını sürdürmekte ve yeni evli çiftlerin iletişim ve uyum tutumlularını
güçleştirmektedir. Özellikle anneler çocuklarının evden ayrılmasına hazırlıklı olmayabilir.
Kendisinin çocuğu tarafından dışlandığı ya da terk edildiği korkusu yaşayabilirler. Evlilik
kararı veren çiftlerin kendi ailelerinden ayrışabilmeleri, kendi bağımsız rol ve tutumları
uyum, açık iletişim içerisinde belirleyebilmeleri aile kurumunu sağlıklı yapılandırma
açısından uygun yaklaşımlardır.
Yeni evli çift ilişkisinde, duygusal ilişkiler yerini yaşamın sorumluluklarına bırakır.
Böylece işbirliği, paylaşım ve sorumlulukları yerine getirebilme becerisi ilişkilerde öne10
çıkar. Evliliklerin ilk yılları uyum, işbirliği ve farklı tutumların geliştirilebilmesi açısından en
zor dönemlerdir.
Çiftlerin ilişkisinde, sosyal, kültürel, eğitim düzeyi kendi aile kuşaklarından aktarılan
değerler ve davranışsal inançlar çiftleri organize eder. Aile yapısını oluştururken bu
özelliklerden yararlanırlar. Eşlerin birbirini anlama ve tanıması, aralarındaki iletişim
biçimlerine bağlıdır. Eleştirmeden, suçlamadan, akıl vermeden açık ve güven ilişkisi
içerisinde birbirlerini dinleme ve anlama çabası içerisinde konuşabilmeleri, farklılıklarının
bilincinde olabilmeleri, sorunlar karşısında birbirlerini suçlamaları yerine, çözüm odaklı
yaklaşımlar geliştirmeleri evlilik ilişkisinin kalitesi açısından oldukça önemlidir. Çiftlerin
çocuk sahibi olması ile birlikte ailenin yaşam döngüsü yeni bir evreye girmektedir.
1.3.2. Evlilik Döngüsü
Toplumsal ve kültürel yapımızda aile kurumunun meydana gelmesinde genç yetişkin
kadın ve erkeğin evlilik kararı vererek, aile kurmaları, birlikteliklerini sürdürmeleri
günümüzde de önemi ve değerini korumaktadır.
Değişik sosyal, kültür, etnik ve inançtan kadın ve erkek bireyin bir araya gelmesi,
ilişki kurması, birbirlerini tanıması ve anlaması neticesinde ailelerini de sürece katarak
evlenmeye karar vermeleri, nişanlılık beraberinde nikâh kararı hem çiftleri hem de ailelerini
etkileyen değişimlerdir. Bu dönemde ebeveynler gencin evden ayrılışını kabul etmeli ve
farklılığa uyum sağlamalıdırlar. Çocuklarıyla ayrışamayan, bağımsızlık süreçlerini
desteklemeyen ve koruyucu, bağımlı iletişim özelliklerini sürdüren ebeveynler müdahale
edici tutumlarını sürdürmekte ve yeni evli çiftlerin iletişim ve uyum tutumlularını
güçleştirmektedir. Özellikle anneler çocuklarının evden ayrılmasına hazırlıklı olmayabilir.
Kendisinin çocuğu tarafından dışlandığı ya da terk edildiği korkusu yaşayabilirler. Evlilik
kararı veren çiftlerin kendi ailelerinden ayrışabilmeleri, kendi bağımsız rol ve tutumları
uyum, açık iletişim içerisinde belirleyebilmeleri aile kurumunu sağlıklı yapılandırma
açısından uygun yaklaşımlardır.
Yeni evli çift ilişkisinde, duygusal ilişkiler yerini yaşamın sorumluluklarına bırakır.
Böylece işbirliği, paylaşım ve sorumlulukları yerine getirebilme becerisi ilişkilerde öne10
çıkar. Evliliklerin ilk yılları uyum, işbirliği ve farklı tutumların geliştirilebilmesi açısından en
zor dönemlerdir.
Çiftlerin ilişkisinde, sosyal, kültürel, eğitim düzeyi kendi aile kuşaklarından aktarılan
değerler ve davranışsal inançlar çiftleri organize eder. Aile yapısını oluştururken bu
özelliklerden yararlanırlar. Eşlerin birbirini anlama ve tanıması, aralarındaki iletişim
biçimlerine bağlıdır. Eleştirmeden, suçlamadan, akıl vermeden açık ve güven ilişkisi
içerisinde birbirlerini dinleme ve anlama çabası içerisinde konuşabilmeleri, farklılıklarının
bilincinde olabilmeleri, sorunlar karşısında birbirlerini suçlamaları yerine, çözüm odaklı
yaklaşımlar geliştirmeleri evlilik ilişkisinin kalitesi açısından oldukça önemlidir. Çiftlerin
çocuk sahibi olması ile birlikte ailenin yaşam döngüsü yeni bir evreye girmektedir.