Hijyenik olmayan pamuklu cocuk bezi ile
tahta besik ile büyüdük.
Cocuklar icin güvenli kapaklar,kilitler,elektrik prizleri yoktu
ve bisiklete kasksiz binerdik.
Gidecegimiz yere yanimizda bir koruyucu ile degil
yanliz giderdik.
Hic bir risikoyu düsünmeden.
Otomobil de cocuk koltugu olmadan ve
kemer baglamadan tasırdı bizi.
Erkek cocukların tornetleri vardı.
Onları bir otomobil edasi ile kullanir,
bakar ve parkederlerdi.
Sonra karsilarina gecip hayran hayran seyrederlerdi.
Bütün imalati bize aitti.
Cesmeden su icerdik..
Pasta yerdik, ekmek yerdik, sekerli icecekler icerdik ve
fazla kilolarimiz yoktu cunku sokakta oynardik.
3-4 arkadas ayni siseden icerdik ve hicbirimiz ölmezdik.
Oyuncak arabalari haftalarca ugrasip kendimiz yapardik
sadece fren yapinca nasil iz kaldigini gorebilmek icin.
Problemlerimizi kendimiz çözmeyi ögrendik.
Sabah evden çıkıp
aksam sokak lambalari yanincaya kadar disarida kalabilirdi.
Anamiz gece sokaktan bizi ceke ceke, bagira bagira alirdi
Kimse bize ulasamazdi cep telefonlarimiz yoktu.
Akillara zarar!!! Playstationlar, nintendolar, videolar,
PC, 98 kanalli kablo yayini, internet, chat odalari yoktu.
Arkadaslarimiz vardi sokaga cikar ve bulurduk onlari.
Oynadigimiz oyunlarda bazen canımız yanardı,
agactan duserdik,heryerimiz cizilirdi, cesitli kazalar ve yaralar olurdu.
Ama asla haklilik haksizlik kavgasi olmazdi.
Doktora giderdik kimse de sucluluk duymazdi.
Hatırlar mısınız kazaları? Dovusurduk, itisirdik
mor lekeler olusurdu ama biz cabucak iyilesmesini ogrendik.
Agac dallarindan celik comak oynardik
birbirimizin gozunu oymazdik.
Komsu bahcesindeki kiraz agacina dalardik.
Bilirmisiniz "dalmayi"meyva bahcesine"dalmayi"
dut agaclarinin tepesinde dolasmayi ve
onu sallamayi ve örtünün üzerinden dut yemegi bilirmisiniz?
Önceden haber vermeden
bisikletle veya yuruyerek bir arkadasimiza gidip zili calardik,
iceriye girip saatlerce oynar konusurduk
(Dusunebiliyormusunuz habersiz)
Eger dogru zamanda gelmediysek iceri giremezdik.
O zaman da hayal kirikligini ogrenirdik,
herseyin istedigimiz gibi ve
istedigimiz zamanda olamayacagini ogrenirdik.
Ogretmenlerin daha cok zamani vardi ve neseliydiler.
Herkes koleje gitmezdi, gitmeyenler aptal sayilmazdi.
Kuafor de olunabilirdi.
Sans-talih-kader-kismet sattiniz mi sokaklarda bagira bagira..
Sonra kutudaki gofretleri oturup
bir kösede gizlice yedinizmi siz?
Yaptigimiz herseyin arkasinda dururduk ve tutarliydik.
Okulla veya kanunla celiskide oldugumuzda
ailemiz bizi dislar mi dusuncesi yoktu.
Sorumluluk sahibiydik ve herseyi basardik.!!!.."
Evet biz basardik ve cocuklugumuzu yasadik doya doya...
Evet biz cocuktuk.
Can Dündar
tahta besik ile büyüdük.
Cocuklar icin güvenli kapaklar,kilitler,elektrik prizleri yoktu
ve bisiklete kasksiz binerdik.
Gidecegimiz yere yanimizda bir koruyucu ile degil
yanliz giderdik.
Hic bir risikoyu düsünmeden.
Otomobil de cocuk koltugu olmadan ve
kemer baglamadan tasırdı bizi.
Erkek cocukların tornetleri vardı.
Onları bir otomobil edasi ile kullanir,
bakar ve parkederlerdi.
Sonra karsilarina gecip hayran hayran seyrederlerdi.
Bütün imalati bize aitti.
Cesmeden su icerdik..
Pasta yerdik, ekmek yerdik, sekerli icecekler icerdik ve
fazla kilolarimiz yoktu cunku sokakta oynardik.
3-4 arkadas ayni siseden icerdik ve hicbirimiz ölmezdik.
Oyuncak arabalari haftalarca ugrasip kendimiz yapardik
sadece fren yapinca nasil iz kaldigini gorebilmek icin.
Problemlerimizi kendimiz çözmeyi ögrendik.
Sabah evden çıkıp
aksam sokak lambalari yanincaya kadar disarida kalabilirdi.
Anamiz gece sokaktan bizi ceke ceke, bagira bagira alirdi
Kimse bize ulasamazdi cep telefonlarimiz yoktu.
Akillara zarar!!! Playstationlar, nintendolar, videolar,
PC, 98 kanalli kablo yayini, internet, chat odalari yoktu.
Arkadaslarimiz vardi sokaga cikar ve bulurduk onlari.
Oynadigimiz oyunlarda bazen canımız yanardı,
agactan duserdik,heryerimiz cizilirdi, cesitli kazalar ve yaralar olurdu.
Ama asla haklilik haksizlik kavgasi olmazdi.
Doktora giderdik kimse de sucluluk duymazdi.
Hatırlar mısınız kazaları? Dovusurduk, itisirdik
mor lekeler olusurdu ama biz cabucak iyilesmesini ogrendik.
Agac dallarindan celik comak oynardik
birbirimizin gozunu oymazdik.
Komsu bahcesindeki kiraz agacina dalardik.
Bilirmisiniz "dalmayi"meyva bahcesine"dalmayi"
dut agaclarinin tepesinde dolasmayi ve
onu sallamayi ve örtünün üzerinden dut yemegi bilirmisiniz?
Önceden haber vermeden
bisikletle veya yuruyerek bir arkadasimiza gidip zili calardik,
iceriye girip saatlerce oynar konusurduk
(Dusunebiliyormusunuz habersiz)
Eger dogru zamanda gelmediysek iceri giremezdik.
O zaman da hayal kirikligini ogrenirdik,
herseyin istedigimiz gibi ve
istedigimiz zamanda olamayacagini ogrenirdik.
Ogretmenlerin daha cok zamani vardi ve neseliydiler.
Herkes koleje gitmezdi, gitmeyenler aptal sayilmazdi.
Kuafor de olunabilirdi.
Sans-talih-kader-kismet sattiniz mi sokaklarda bagira bagira..
Sonra kutudaki gofretleri oturup
bir kösede gizlice yedinizmi siz?
Yaptigimiz herseyin arkasinda dururduk ve tutarliydik.
Okulla veya kanunla celiskide oldugumuzda
ailemiz bizi dislar mi dusuncesi yoktu.
Sorumluluk sahibiydik ve herseyi basardik.!!!.."
Evet biz basardik ve cocuklugumuzu yasadik doya doya...
Evet biz cocuktuk.
Can Dündar