J
Jigsaw
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Birgün daha bitti...
Bir çatlak daha belirdi yüzümde.
Geride boynu bükükler,sevdası yarım kalmışlar kaldı..
Herkeste bir başkasının ahı,
Bir başkasının günahı,yalanı...
Topraktan geldik toprağa gideceğizde....
Kuru bir toprak kadar olamadık ya çoğumuz, ona yanarım.
Yanaklarımızdan süzülen gözyaşları,
Ulaşamadı topraklara,filizler yeşertemedi.
Karardı kalplerimiz apansız hırslar uğruna.
Değil selam vermek,yüzlerimize bakamaz olduk.
Bir günün bir saati doğduk,
Çocukken anne babalarımızın en güzel hayalleriyle dolduk.
Şimdi ne olduda güzellikler karşısında donup durduk.
Kim çamur attı kalbimize ?
Kim kapkara yaptı içimizi ?
Kim insan olduğumuzu unutturduda,kötülüklerimize gem vurdu sadece ?
Küçük bir çocuğun gözyaşını silme,Bir kedinin,köpeğin başını okşama meziyetimizi kim aldı ellerimizden ?
Kalp kırdıktan sonra,geceleri rahat uyuma alışkanlığını kimler aşıladı ?
Biryerlerde çocuklar katledilirken,kahkahalar eşliğine kendi çocuğumuzun doğum günü pastasını üfleme cüretini kim verdi ?
Yalnızlıktan ölenler ve ölmeye mahkumlar varken,düğünlerde derneklerde balon asmak hangi geleneğin kutsanmasıydı ?
Nerden gedik nereye gidiyoruz ?
Daha doğrusu biryere geldik mi ki,biryere gideceğiz ?
Bunca şeye rağmen, hayat,dünya güzel diyenlerle dolu heryer,Özellikle şu mürekkep yalamış kafalardan.
Hadi birşekilde yaşayıp gidiyoruz.
Doğru şeylere üzülebiliyor muyuz hiç değilse ?
''Ölmek istiyorum'' diyenlere gerçekten,ama gerçekten tutarlı telkinler verebiliyor muyuz ?
Yoksa gözlerine bakıp kendimizde mi birşeyler buluyoruz ?
Biz gerçekten yaşamayı seviyor muyuz acaba ?
Şayet seviyorsak, yaşamayı mı seviyoruz yoksa yaşadığımızı sandığımız,içinde sadece kendimizin ve istediklerimizin bulunuğu bir dünyayı mı ?
Murat
Bir çatlak daha belirdi yüzümde.
Geride boynu bükükler,sevdası yarım kalmışlar kaldı..
Herkeste bir başkasının ahı,
Bir başkasının günahı,yalanı...
Topraktan geldik toprağa gideceğizde....
Kuru bir toprak kadar olamadık ya çoğumuz, ona yanarım.
Yanaklarımızdan süzülen gözyaşları,
Ulaşamadı topraklara,filizler yeşertemedi.
Karardı kalplerimiz apansız hırslar uğruna.
Değil selam vermek,yüzlerimize bakamaz olduk.
Bir günün bir saati doğduk,
Çocukken anne babalarımızın en güzel hayalleriyle dolduk.
Şimdi ne olduda güzellikler karşısında donup durduk.
Kim çamur attı kalbimize ?
Kim kapkara yaptı içimizi ?
Kim insan olduğumuzu unutturduda,kötülüklerimize gem vurdu sadece ?
Küçük bir çocuğun gözyaşını silme,Bir kedinin,köpeğin başını okşama meziyetimizi kim aldı ellerimizden ?
Kalp kırdıktan sonra,geceleri rahat uyuma alışkanlığını kimler aşıladı ?
Biryerlerde çocuklar katledilirken,kahkahalar eşliğine kendi çocuğumuzun doğum günü pastasını üfleme cüretini kim verdi ?
Yalnızlıktan ölenler ve ölmeye mahkumlar varken,düğünlerde derneklerde balon asmak hangi geleneğin kutsanmasıydı ?
Nerden gedik nereye gidiyoruz ?
Daha doğrusu biryere geldik mi ki,biryere gideceğiz ?
Bunca şeye rağmen, hayat,dünya güzel diyenlerle dolu heryer,Özellikle şu mürekkep yalamış kafalardan.
Hadi birşekilde yaşayıp gidiyoruz.
Doğru şeylere üzülebiliyor muyuz hiç değilse ?
''Ölmek istiyorum'' diyenlere gerçekten,ama gerçekten tutarlı telkinler verebiliyor muyuz ?
Yoksa gözlerine bakıp kendimizde mi birşeyler buluyoruz ?
Biz gerçekten yaşamayı seviyor muyuz acaba ?
Şayet seviyorsak, yaşamayı mı seviyoruz yoksa yaşadığımızı sandığımız,içinde sadece kendimizin ve istediklerimizin bulunuğu bir dünyayı mı ?
Murat
