Eskimiş Bir Hayal
Göğün kısa gülüşlerini koparıp alsam da
Uzun yollar unutkan yapıyor beni
Evde bahçede bir şarkıda kalıyorum
Göğsünü okuyorum bir kızın, yarasında geziniyorum
Başının altında nakışlı güz ayları
Ne zaman rüya bulaştırsam dizine omzuna
Ay şalvarıyla eğiliyor tepeye
Belası beni buluyor bu güz aylarının
Bir seksek taşı kâfidir geçmişi çağırmaya
Demli hüzünler takıyorum her güne
Oysa unutmak telli bir mektuptur
Çangal boynuzlu bir ağaçtır yüreği onun
Eskimiş bir hayal kalıyor ellerimde
Elim kolum bağlı olsa da değiyorum sözlerine
Kanlım olur bir gün bu uzak kırlar
Musa Öz
