Eski bir dosta

On bir yıl oldu.
On bir yıl oldu bir baltaya sap olamayalı...
On bir yıl oldu kimseye güvenemeyeli.
Anılar burnumda tütüyor yer yer.
Liseden bazı arkadaşlarım evleniyormuş...
O kadar büyüdüm mü ben sahi?
Zaman bedenimde ilerledi,
Ruhumda yerinde saydı...
İnsanların ihtirasları,
Kibirleri,kinleri,emelleri,hayalleri...
O kadar manasız geliyor ki.
Ömrüm varsa,70 yıl sonrada;
Pencereden bakarken buna denk şeyler mırıldanacağım sokaklara.
Bunamış,delirmiş ihtiyar yakıştırmalarına rağmen çocuk kalacağım evet.
Kimseyi arayıp sormayan,yalnızlığa aşık,
Sevdiği insanları kalbinde sımsıkı tutmaya devam edebilen biri olmaya devam edeğim.
İçimde ki ateş kül oldu.
Yer yer tutuşmaya yeltenmiyor değil...
Bir kaç ayda bir,suya dönüşüp göz yaşı olarak akıp gidiyor zaten.
Kısacası;
Kimseye güvenememek ve iyileşemeyecek yaralara sahip olmak dışında,
Ben hiç değişmedim.
Birde seni özledim,
Öyle...



​