Eski aşk alışkanlıkları!

Tüketim çağında yaşıyor ve bir çok şeyi tükettiğimiz gibi ilişkileri de tüketiyoruz. Hadi zaman tünelinde, çok değil, biraz geri giderek ilişkilerimize değer katan eski alışkanlıklarımızı hatırlayalım.

ALO?

Cep telefonu elimiz ve ayağımız olmadan hemen önce, sevgililer birbirine telefon randevusu verirlerdi. Randevu verilen saatlerde aşıklar evde, telefonun başında beklerlerdi birbirlerinin sesini duyabilmek için. O telefon konuşmasının değerini düşünsenize... Hele birbirinden uzakta yaşayan sevgililer! Hayat durur, eve kapanılırdı telefon gelecek de bari sesiyle özlem giderilsin diye. Bugün, sevgili aradığında cep telefonu sessize alınabiliyor. Telefona cevap verilmediğinde defalarca geri aranıyor, Whatsapp mesajı atılıyor; “Neden açmıyorsun?”diye... İletişim kolaylığı bir yandan hayatımıza çok büyük rahatlık sağlamış olsa da, bazen sevgilinin sesini duymanın veya yüzünü görmenin ne denli kıymetli olduğunu unutturabiliyor insana.

BİNLERCE AŞK MEKTUBU

Eskiden aşk mektubu diye bir şey vardı. Duyguları en iyi şekilde ifade edecek kelimeler bulunana kadar uzun uzun düşünülürdü üzerinde. Sevgilinin kişilik özellikleri el yazısından anlaşılır, şairane cümleler içinde hayallere dalınırdı. “Burada ne demek istedi acaba” diye bütün akşam düşünülür, onu anlamak için vakit harcanırdı. Sevmek özen ve zaman alırdı yani. Sonra tüm mektuplar saklanır, zaman içinde geri dönüp okunurdu. Bugün, hızlı mesajlar gönderiliyor. Bırak kelime seçimine özen göstermeyi, emojiler her duyguyu anlatabildiği için biz de onlarla konuşmayı tercih eder olduk.

KİM BU YAKIŞIKLI?

Sosyal medya hesaplarını unutun. Eskilerde, biri hakkında fikir sahibi olmak için görüşmek, konuşmak, zaman geçirerek tanımaya çalışmak gerekirdi. Kim olduğunu öğrenmek için günler, aylar geçerdi belki de. Bugün, sosyal medya hesaplarımız vitrin görevi görüyor. Yani ön eleme süreci hiç konuşmadan bile yapılabiliyor. Kimlerle takılır, nerelere gider, işi gücü nedir, ailesi kimlerdir? Bütün cevaplar sosyal medya hesabında ve herkesin erişimine açık bir vaziyette.



SLM, NBR, BYE…

Kolay iletişim yolları hayatlarımızı ele geçirirken karşımızdakinin duygularına gösterdiğimiz özen kum tanesine dönüşmekte. Eskiden, önemli bir konuyu konuşmak için mutlaka buluşulurdu. Mutlaka “yüz yüze konuşalım”dı. Düşünsenize, tanışıp sevgili olana kadar kaç ay geçmiş, ne emekler verilmiş, sabredilmiş. Bugün, tek bir mesajla ilişkiler bitebiliyor. Bu durum da, günümüz ilişkilerin değerini hepten sorgulatıyor.

PEKİ DÖNEM BUYSA BİZ NE YAPALIM?

Biraz daha değer verelim derim ben. Özünde önemli olan noktaları hatırlayalım. Kelimelerin güzelliğini, duygunun gerçekliğini, saygının kıymetini... İmkan varsa eğer önemli konuları mesajla konuşmayalım mesela, yüz yüze görüşmeyi bekleyelim. Hem böylece konuyu biraz daha düşünmüş olur, fevri davranışlarda bulunmayız. Özel günlerde veya herhangi bir günde küçük bir not dahi olsa el yazımızı bırakalım sevdiğimize, saklayabileceği bir şey olsun. Mesaj yazarken kalp emojisi göndermek yerine “Seni seviyorum” diyelim her seferinde, sıkılmadan. Biriyle ilk defa buluşmadan önce sosyal medya hesaplarına bakmayarak, olayın sürprizini kaçırmayalım. Onunla vakit geçirerek tanımaya bir şans verelim. Saatlerce mesajlaşmak yerine telefonla arayıp konuşalım, sesinin rengine aşina olalım. Kısacası daha derin, daha gerçek olalım.

ALINTI