-
- Katılım
- Ekim 30, 2014
-
- Mesajlar
- 41,046
-
- Tepkime puanı
- 18,494
-
- Puanları
- 354
-
- Konum
- Kapadokya
Eşim çapkınlıkta seviye atladı artık itiraf etmiyor ona sorsanız ben paranoya yapıyorum. 4 aylık evliliğimden beri aldatılmayı yaşadığımı tahmin ediyorum, elimde güçlü kanıtlar yok. Şüpheli, her tarafa çekilebilecek mesajlarından ve davranışlardan sezinliyorum. Bunlar beni kıllandırıyor, sürekli diken üstünde oturur gibiyim. “Beni aldatıyorsun” demeye başladığımdan bu yana her seferinde “Sen hayal kuruyorsun”, “Benim vaktim mi var?”, “Sen yanlış anlıyorsun. Ben hiç kimseyle yemek yiyemeyecek miyim? Benim telefonlarıma niye bakıyorsun, o mesajı yanlış anlamışsın. Ben senin telefonuna bakıyor muyum? O benim müvekkilim, iş yemeği yedik. İş gezisine gidemeyecek miyim? Ceketimi, gömleğimi niye kokluyorsun? Sen iyice kafayı yedin, baban anneni aldattı ben de seni aldatırım diye düşünemezsin” diyerek inkar ediyor. Beni suçlayıp aptal bir kadın durumuna sokuyor. Ben aptal bir kadın değilim, esas kendisi beni sözleriyle aptala çevirmeye çalışıyor. Eşim avukat tabiatıda bu mesleğe çok uygun ağzı iyi laf yapıyor, işi iyi, güzel kazanıyor, kadınlarla çok bir arada oluyor. Yakışıklı, kendine bakıyor, etrafındaki kadınlarla ilişkileri yatağa taşıdığını düşünüyorum. Ayda bir iki kez seyahati oluyor, iş seyahati müvekkilime diye gidiyor, telefonunu açmıyor, sinir içinde beni titretiyor. Eve geldiğinde sinirle konuşuyorum, kavga çıkarıyorum. Birkaç güzel söz, hayranı olduğum gülüşüyle beni kandırıyor, yatak muhabbetine dönüyor. Birkaç saat geçtikten sonra tekrar düşünceler beni didik didik ediyor, iyi değilim.
