Eşek kadar adam olup hala ailen tarafından yönlendirilmen

Aile tarafından yönlendirilmek iyi bir şeydir. Belki bazen, belki de çoğu zaman senin göremediklerini onlar görürler. Tabii aklen ve kalben normal olan aileler böyledir. Neredeyse çocukluğumdan beri bu hayatta her anlamda tek başına yürüyen, tek başına kalmak zorunda olmuş bir insan olarak, ailenin kıymetinin bilinmesini tavsiye ediyorum. O içi boş bağımsızlık naraları insanı her zaman üzer. Ve çok daha fazlası.

Ebeveynler öyledir. Seninkiler seni bir Onurcan projesi, benimkiler beni bir Mihri projesi olarak görürler.

Zorbalıyorlar tabiki. Geçinebiliyorsan bile terfi almanı, daha iyi bir konumda olmanı, konfor alanında bulunmanı istiyorlar. Zira yarının ne getireceği belli değil. Kendilerinden sonra senin ayakta kalabileceğini bilmek istiyorlar.

Bazı aileler var, çocuklarına geleceklerinin teminatıymış gibi davranıyorlar. Aileme çok düşkünüm ama onlardan asla böyle bir muamele görmedim. Onun içindir ki annem, en başta annemdi ve belli bir yaşa kadar en iyi arkadaşlarımdan biriydi. Yönlendirilmek, belli bir yaşa kadar kabul edilebilir. İyiyi öğretirsiniz, vicdanı, adaleti, özgürlüğü, merhameti. Sonra herkes büyür. Ve aileler bir noktadan sonra ancak tecrübelerini aktarabilirler ve biz de istersek öğüt alırız.
Hepimiz birbirimiz için iyiyi güzeli isteriz ama bir yerde artık müdahale edemiyoruz. Bir çocuğum var ve ona hayat yolunda sadece eşlikçi olduğumun farkındayım. Kırkı çıktığında kendi hatıra defterim olan instagram hesabımda şu sözü paylaşmıştım: you go your way, I’ll go your way too. İşte böyle. Kendi yolundan gitsin, ben onu destekleyen, eşlik eden el olayım. Mutlu olsun, huzurlu ve iyi bir insan olsun isterim ve şimdiden bunun için çabalıyorum. Sonraki seçimleri sadece onundur, biliyorum.

Hala eşeksindir.