Eşeğin Gözyaşları

İkinci sınıftayken yurttaki oda arkadaşımın ismi Gina’ydı. Pek anlaşamazdık demeyeceğim ama bir odanın içinde koca bir yıl geçirecek iki insan gibi samimi de değildik. Dudak uçuklatacak kadar zeki, insana kendini sorgulatacak kadar sessiz ve şaşkın edecek kadar yalnızlığı severdi. Bu kadar çenesi düşük ben için yaşam alanımı böyle biriyle paylaşmak, her gün olgunlaşmak ve yakınlaşma çabası göstermek demekti. Bir süre sonra kafamdaki gibi yakın olmak zorunda olmadığımızı kavradım. Acayip bir sempati oluştu içimde, bildiğin sevdim bu hatunu. Benim alışık olduğum şekilde bir sevgi değildi ama sevdim işte. Bir gün gelip, projesinin testlerden geçtiğini söyledi. Ben, kendiminkini bir gün önce teslim etmiştim ve kocaman bir F alıp oturmuştum yerime. O, bana bu haberi verince, o kadar çok sevindim ki geçmesine, kontrolümü kaybedip sarıldım birden bire. Eğreti bir şekilde kolları kollarıma dolanınca ne yaptığımı farkedip, hemen uzaklaştım. Mahçup olup, özür diledim ve benim niye bu kadar sevindiğimi anlamadığımı söyledim. Ben projeden kalmışken, onun geçmesine niye bu kadar sevinip, sevincimi içimde tutamadığımı anlamamıştım. O ise o zamana kadar aldığım en aydınlatıcı eleştiriyi yapıp, anlamamı sağlamıştı.

Bir kaç gün evvel, benzer hisleri namıdiğer eşekamca yaşattı bana. Elbette, kontrolü kaybedip sevince boğmadım onu... O kadar da sevilmez bir eşek, standartlarım var benim! Fakat bir yazı yazarak hakkını teslim ettirecek kadar sevindirdi işte...

esekherifken, o kadar sevmiyorum ki, o kadar olur... Bir kaşık suda boğacak türden. Sivri dili, her halta espiri yapan tavrı, çapkınlığı, her konuda sivrilmesi ve bunların hepsini “esekherif’im ben” şemsiyesi altında toplayıp, işlerin içinden sıyrılıvermesi... Gel de ayar olma! “Bu adam, forumu gelin başıma yıkın diyor. Göstereceğim ben ona!” diye bilenip, hain planlar yapmışlığım bile var. Bazen yazdıklarını okuyup, “tuvalet eğitimi olan eşek yapmışlar” demişliğim de var. Kendi tabiriyle kerizliği kimseye kaptırmadığından bunların hiç ama hiiiiç farkında değildir muhtemelen... Olduğu kadarını da benimle paylaşacak değil zaten.

Hem yüksek mevkilerde tanıdıklarım olduğundan hem de onu sevmediğimi hiç saklamadığımdan olsa gerek, eşekliği bir kenara bırakıp, Mustafa ile tanışmama müsade edince karar verdim... Forum yerinde dursun, başına yıkmaya gerek yokmuş. Mustafa da eşek değilmiş zaten. Sen ben gibi, beşermiş işte. Koruyup kollayıcı, yol gösterici, cesaretlendiriciymiş. Niyeti de, içini açtığı sayılı insanlar dışında, herkesle goygoyculuktan başka bir şey değilmiş. Okuyan hayranları vardır; merak ederler... Bana içini falan açmadı... Bana bir kaç küpe hediye etti ve o küpelerin işçiliğinden marifeti ile ilgili bir kaç çıkarım yaptım ben.

Abi ve abla gibi sıfatları kolay kolay kullanmam ben, Mustafa Bey. O yüzden şimdilik öyle bir muhabbete girmeyeceğim ama abilik ettin bana, çok teşekkür ederim. Ben unutmam bunu asla. Yapamayacaklarımın aksine yapabileceklerimin sözünü çok kolay veririm. O yüzden, söz veriyorum... esekherif olduğunda komplo teorilerime devam edip, küreğimi hazır tutacağım. Mustafa olduğunda asla saygıda kusur etmeyip, minnet duyacağım.

Saygılarımla, Mustafa Bey.