Eş seçimindeki genel olarak kalıplaşmış kriterler ne kadar doğru?

Oha ciddi mesaj. Acilen bu postun silinmesi lazım. Yönetimi göreve davet ediyorum.

Aslında haksızlık elbette çünkü hayat koşulları eşit değil maalesef ve birisi çok iyi aile yapısında doğup büyürken birisi yiyecek ekmeği bile zor bulduğu bir ailede yetişip, ister istemez çok iyi bir eğitim alamıyor. Jean-Paul Sartre ise bu söylediklerimin tam tersini savunup "İnsan kahraman olmayı da başarız olmayı da kendi seçer ve kimse ona iyi ya da kötü koşullar sunmaz" der. Kişi ne yapıyorsa kendi seçimi ile yapıyordur mantığı ile bakmaya çalışır fakat rekabetin bu kadar yoğun olduğu bir ortamda, koşulları kendimizin yaratması da zorlaşıyor çünkü siz iki adım atana kadar birileri sahip olduğu sınırsız imkanlar ile çok daha ileri bir seviyeye ulaşıyor.

Evlilik gibi ciddi bir konuda ise işin içine çocuk da gireceği için, doğal olarak annelik-babalık vasıflarına sahip birisini seçmeye çalışmak normaldir. Bu kişinin de iyi kötü bir mesleği olması ya da benzer kültüre sahip olmanız, ister istemez kariyeri-maddiyatı olmayan birisini doğrudan saf dışı bırakmanız anlamına gelecektir.

Harika bir konu , bunu da kaydedeceğim daha sonra uzunca bir yorum yazacagım.
Şuan hiç modum da değilim.

Yoo niye?
Herkes ayagini yorganina göre uzatsin.
Id susmaz.Su uyur Id uyumaz.Ego'yu habire kirbaçlar.Id'e kanipta SüperEgom niye üzülsün?Davul bile dengi dengine.Alter Ego arayisi icinde olan,Fakir ama gururlu genc ve kizlar,lütfen haddinizi bilin.High society sizi ezer.
Ve siz yalniz toplumun kosullari ve paradoks gelişimi sayesinde spekulatiflerle mal varligina erismis olanlar,lütfen sizler de macera aramayin.
Siz kusmuga benzeyen havyara alişık iken,sahanda yumurtaya ekmek banmak ne demek bilemezsiniz.
Ben Goethe kim ne diye sordugumda, sen [ARGO]totoşa[/ARGO] mi geldik dememelisin.
Bu idealizmin bir parcasi tabii.

Aşk bu ota da [ARGO]boka[/ARGO] da konuyur yani.
Gönlüm kaydiysa günah mi? diye de sorabiliriz Cengiz Aytmatov gibi.
Tesellisi bol.

Tabi ki de haksızlık. Herşeyden önce bir insanı sevmek onu herşeyiyle kabul etmektir.
Eş seçiminde ki bu hususlar. Eğitimle veya edinilen bir çabayla pek ala giderilebilir. Bu insanın kendi elin de olan bir şey.
Nefret ediyorum insanları güzel, çirkin, zengin, fakir vb ayrımlara sürükleyenlerden! Eğer karşında ki insanın buna imkanı veya vakti olmamış ise.
Sen de kendinden bir şeyler katar yanında olursun. Fazlasını istemek her zaman nankörlüğe girer.
Ne kadar çok olursa , o kadar çok dibe batar insan. Mevkin yüksek olsa ne sen mutlu , huzurlu olmadıktan sonra.
Önemli olan 'klişeleşmiş' olsa dahi insanın içidir.

Sakinleştiğim de yazınca da çok ılımlı oluyorum yahu! Neyse . İnsan ayırmayın! Sizi de diğerlerinden ayırırlar ;) üzülürsünüz.

prensesler gibiyken baba evinde, külkedisi olamam canım a aa.

Huy onemli guzellerim huy. Maddiyat kariyer guzellik vs bunlar bi var bi yok degisir zamanla cunki olum var hastalik var . Ama huyu pisse varya sittin sene duzelmez, bu yuzden guzel ahlakli es secimleri yapin, sizi toplum icinde ve disinda rencide etmicek, deger verecek, soylediklerinizi dinleyecek biri, cimri olmayan vs. devam eder. Neymis ? HUY !

Bu kriterler genelde aileler tarafından çocuklarına empoze ediliyor. Ama aileler kriterlere uygun görmedikleri şeyler ne zaman kendi çocuklarının başına geliyor, o zaman normal karşılamaya başlıyor. Yani elin çocuğu yaparsa kötü, ama biz yaparsak neden olmasın? O yüzden kriterlerin son derece kişiye göre esnek olduğunu düşünüyorum.

90-60-90 kriterlerini gözetiyorum. Bence çok doğru.