En derin itiraf

  • Kullanıcı Moira
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - İtiraflar ve Anılar
Konu sahibi son olarak 3430 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Bir kız düşünün ki küçükken hiç arkadaşı olmamış.
İnsanlarla iletişim kuramayan biri olmuş.
Kendini kitaplara vermiş ve sonunda 1.50 numara ile gözlük takmaya başlamış 10 yaşında...
O kız ki göremediği için alay konusu olmuş okulda. Gözlük takınca da dört göz denmiş aynı okulda.
Gözlüğü kendine yakıştıran bu kız baskıların en büyüğünü yaşarmış aslında.
Annesi babası öğretmenmiş bu kızın Ankaralıymış. Ya Odtü ya Hacettepe üniversitesini kazanması istenirmiş. Yapamama gibi bir lüksü yokmuş.
Yapamamış. Ezilmiş.
Görüğü herkes öğretmen çocuğu nasıl iki yıllık bir okula gitti denmiş.
Her gören içine kapanmasına neden olmuş.
Aşık olmuş bu kız küçükken. Aşık olunmaz denilen yaşta bir şeyler hissetmiş. Sevdiği dediği insan onu çok iğrenç bir sebepten terk etmiş.
Kendine olan inancını umudunu yaşama sevincini almış gitmiş.
Sonra bi kez daha sevdim demiş sevememiş.
İnsanlara inancı güveni yok derken biri çıkmış karşısına.
Onu sevdiğini doyasıya söyleyememiş laf söz çıkar diye.

Ona laf gelecek diye açıklayamamış sevdiğini hep içine atmış.
O kız ki seviyorum demesi yasak gibi babasının baskısına maruz kalmış.
O kızın ki ailesinde bir sürü sorunları varmış
Annesi ciddi bir hastalık ile karşı karşıya kalmış. Erken teşhis ile ölmekten kurtulmuş.
Babası anlayışsız olmuş kızın bir hafta süren baş ağrılarına
Bu kız ki her gece ağlar olmuş bazı zamanlar
Bu kız ki Kitap okumak günlük tutmak müzik dinlemek ile ayakta kalmış.
Ondandır bu kızın bunca git gelleri...
Ondandır bu kızın herkesi üzmesi...
Ondandır bu kızın yıllardır ağlayıp gözlerinin kuruması ama canı yanınca da hıçkıra hıçkıra ağlaması...
Ondandır bu kızın kendinin ne olduğunu bir türlü anlamayacak olması...
 
Tesekkurler bize icini döktügün için canım Dayanmalısın hayat her zaman iyi davranmıyor ama şükür şart..

Seviyorum seni ... ;)
 
canım benim üzülme her şey düzelecektir hayata iyi yönden bakmayı dene :cici:
 
Ve yine ondandır o kızın güçlü kalması ve güçlü kalabilecek olması ..
Sorunlar sanıldıgı kadar kötü değildirler ne kadar sorun o kadar güç ve sabır.(şahsen)
:)
 
Buğu can:p bazen babalar babalığı farklı değerlendirebilir despotluk ve bağnaz tavırlarla içlerindeevlatlarını koruduklarını zannederken onları içinden çıkılmaz bir buhrana sürüklerler ama bence senin profesyonel bi destek alman gerek ya da kendi değerlerine sıkı sıkıya bağlanıp bazı bağlarını kendi içinde koparman o zaman soyutlanırsın yaşanılan olumsuzluklardan ve inş annen şuan sağlıklıdır ona'da senin destek olman gerek bunuda ancak önce kendin bir destek alıp sonra kendine destek olup annenede bunu işlemen gerek. Umarım herşey gönlünce olur ve umarım sevmekten inanmaktan hiç vazgeçmezsin canım iyi geceler
 
Kusura bakma ama hiç çaba göstermemişsin. Hacettepe odtüyü niye kazanamadın değil 2 yıllık üniye gitmek fazla çaba gerektirmiyor. Bu kadar okumaya meraklı bir insan için bahanelere çok sığınmışsın. Zaten böyle olmuş bundan sonra ben ne yapayım deyip olacağına bırakmışsın.yaşadıkların Basit şeyler hiç değil bunlar. Çok zor şeyler ama güçlü olmayı başaramamışsın en başından beri. Küçük yaşta bile olsa sevgiye sığınmayı seçmişsin güven konusunda daha temkinli olman gerekirken. Gelgitlerin var burdan o seziliyor. Sana tavsiyem geçmişi yük etmeyi bırak kendine. İleriye bak güzel bir yaşam seni bekliyor. Biraz çabala her şey düzelir .ruh yara aldı mı kolay iyileşmiyor ama tüm ömür bu uğurda feda edilmez.
 
ßaşak Desteğe gerek yok şimdi çok iyiyim :) Annem de sağlığını kazanmak üzere. Aynı şeyler bende çıkmazsa. 1. derecede risk grubunda olabilirim de.

Insomnia Küçükken illa ki bir şeylere sığınmak gerekiyor. Herkes 20 yaşındaki aklı ile doğmuyor öyle değil mi? Ben o üniversiteleri istemedim. Gitmek zorundasın dendi. Bu baskının sonuçlarını yazdım.
Uzaktan çabalamamışsın demek çok kolay. Çabalarken yanımda mıydın :)
Yorumun için sağ ol yine de. :)
 
zor bi hayat.. dışlanma var baskı var karamsarlık var..
Allah bundan sonraki yaşamında sağlıklı huzurlu bereketli bi ömür versin
 
ßaşak Desteğe gerek yok şimdi çok iyiyim :) Annem de sağlığını kazanmak üzere. Aynı şeyler bende çıkmazsa. 1. derecede risk grubunda olabilirim de.

Insomnia Küçükken illa ki bir şeylere sığınmak gerekiyor. Herkes 20 yaşındaki aklı ile doğmuyor öyle değil mi? Ben o üniversiteleri istemedim. Gitmek zorundasın dendi. Bu baskının sonuçlarını yazdım.
Uzaktan çabalamamışsın demek çok kolay. Çabalarken yanımda mıydın :)
Yorumun için sağ ol yine de. :)

Kolay şeyler olmadığını dile getirdim istemediğîn için iki yıllığa gitmen ayrı bir muamma ki zaten hayatını tam bilmeden yorum yapamam bu yüzde yoruma öyle görünüyor diye ekledim. Yaşadıklarını yazmışsın karşılığında şunları yaptım dediğin bir yer yok hemen hemen o yüzden öyle bir izlenim uyandı. 20 yaşındaki akıl diye bir şey yok akıl yaşta değil başta sadece insan hayal kırıklığına uğradı mu daha temkinli olur. Seni yargılamak içîn yazmadım herkes gibi ah yazık vah yazık da diyebilirdim. senin duymak istediğin buydu sanırım öyle dedim say o zaman. Sen saol :)
 
Yaşadıklarınız benim yaşadıklarımla benzerlikler taşıdığından kayıtsız kalamadım, ve üye oldum.
Ben de yakın geçmişe kadar insanlarla iletişim kuramadım, erken yaşlarda gözlük takmaya başladım. O zaman 0.25 idi şimdi 3.50:cici: Lens takıyorum,mutluyum. :)

Lise dönemi resmen uyku felci tadında geçti diyebilirim. Sırf gözlük değildi yani konu. Migren de cabası. (Babamın haberi olmadı desem yeridir.) Dört senenin sonunda artık dayanamadım soluğu psikiyatristte aldım. Sosyal fobi teşhisi kondu. Şimdi iyiyim çok şükür.

Anadolu desen Anadolu değil,meslek desen meslek değil bir Anadolu Meslek Lisesi mezunuyum. Dört senelik iki okul vardı zaten. Biri Boğaziçi biri CBÜ. Şehir dışında fazlasıyla zorlanacağımı düşünerek bilerek iki yıllıkları yazdım. CBÜ'yü tercih listemden çıkardım.

Çok çeşitli olaylar neticesinde yaptığım tercih beni rahatsız etmeye başladı. Kimse direkt yüzüme bir şey söylemedi ama... Dgs'ye girdim ve başardım. Şimdi son senemdeyim. Sahi Dgs'ye girmeyi deneyebilirdiniz. :rolleyes:

Ben lisedeyken ağlamak bir rutin olmuştu. Ancak bu sorunlarımı çözmedi.
Sorunlarımı çözmek, ilerlemek çok daha iyi. Hayatımı sürdürecek kadar ayakta kalmak,güçlü olmak kafi benim için. Zira hepimizin güçlü olduğu yanları, zayıf olduğu yanları var.

Sevgiler çok. :)
 
Insomnia Üslubunu çok sert bulduğum için öyle söylemiştim. Ben ne laflar duydum. İyi duymadığım şeyler daha fazla. O yüzden iyi şeyler beklemem kimseden :) Ayrıca Ah yazık vah yazıklık bir durum yok. İçimden geldi itiraf yaptım. Yazmayabilirdiniz. Fikirleriniz kendinize kalabilirdi. Şayet imalı laflar etmek çabalamadan bir şeyler olmuş demek çok acı. Çok çabaladım ki şimdi herkesten güçlüyüm!
 
Dip Not düşün bir dahakine o zaman eleştirecekler fikirlerini kendine saklasın diye. Üslubum sert değildi öyle lanse ettiysem kusura bakma o benim hatam. Herkesten güçlüyüm ve buna benzer bir kaç şey yazıya ekleseydin böyle düşünmemize engel olurdu bu durum. Her neyse umarımdilediğin gibi bir hayatın olur. :)
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri