Ben,karlı yollarda ayakkabısız okula gitmeye çalışan çocuklara karşılık,''anlayamazsınız'' diye zırlayan zenginin olduğu düzene acırım.
Hastane olmadığı için iyileştiremediği çocuğunu,soğuk ve karlı havada,cesetini saatlerce sırtında taşıyan babaya karşılık,''bu kadar hastane yaptırdık'' narasıyla ortalığı kavuran kişilerin el üstünde tutulmasına acırım.
Maddi imkanları az olduğu halde,oradan buradan yardım alarak,eski kitaplarla deli gibi ders çalışarak,hak ettiği yere giremeyen gariban çocuğuna karşılık,barajı bile tutturamamış bir bayanın(!),yurt dışında parayla aldığı eğitime ve babasına istinaden,becerisinden çok uzaktaki yerlerde çalışarak,aylık neredeyse 50 milyarı bulan gelirinin es geçilmesine acırım.
Ben bu ülkede rahat uyuyalım diye kendisini feda eden,birilerinin(!) beslediği örgütlere karşı savaşarak şehit olan askerlerimize karşılık,birilerinin(!) hastalık bahanesiyle çürük raporu alarak,yayılmış bir şekilde oturmasına alkış tutanlara acırım.
Vs vs vs vs,gibi bir çok örnek.
Daha uzatmayayım.
Zira,o kadar çok ki.
Ve en çok da,Mustafa Kemal Atatürk sayesinde ülkesine sahip olanların,onu bir yobaz olarak bilip,bildirip,beyin yıkayan geri zekalılara acırım.
