M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Seni özlemeyi bile sever olmuşum bugün farkettim. Aynaya bakıyordum yine boş gözlerle, kendimi suçluyordum gidişinden bian için gözlerimde gördüm
seni bir düş gibiydin sevdim seni göz bebeklerimde hatta saçlarını bile okşadım, inan gözlerimi bile kırpmadım kaybolursun diye yaşlar birikti damlamasına
izin vermedim akıp gidersin belki diye. Çok severdin ya gözlerimi bugün o gözlerde sevdim seni, anlayacağın sevgilim seni özlemeyi bile sever olmuşum.
Bunların haricinde sevgilim, artık yüzümü yıkamaya gidiyorum hiç üşenmeden, yüzümü yıkamaya bile üşenirdim bilirsin sen huylarımı hiç sevmezdin
hepsini ayrı ayrı. Çok küfürde etmiyorum yemin ederim sadece aklıma düştüğünde kendime sövüyorum alabildiğine acımasız. Ellerim çok üşürdü bilirsin
alır kendi cebine koyardın sımsıkı tutardın onları hiç bırakmayacak gibi değil sanki o eller seninkilermiş gibi. Bir adımını diğer adımıma uyarlar bana
benimle birlikte nasıl yürünebileceğini öğretirdin. Gözlerini benim bakış açıma yerleştirir kendi gözlerimden bana bakmanın nasıl bir duygu olduğunu
öğretirdin bana. Senden sonra hayat hoca oldu bana ve senin özenle öğrettiğin onlarca duyguya karşılık bir sensiz yaşamayı öğretemedi bana. Kimse
senin kadar güzel bir öğretmen değildi çunkü, hayat bile. Ellerimi boş gördüğüm zamanlar sana bile kızıyorum, tabi sonra sana kızdığım için kendime.
Bildiğin gibi işte sürekli birşeylerle çelişiyorum, en çokta kendimle.
Bunların haricinde sevgilim, seni dahada çok özlüyorum her adımımda bir zaman sonra geçer dedikleri şey bir zaman sonra dahada yoğunlaşarak
katilim olmaya hazırlıyor kendini sanki. Yalnızlığı çok severdim bilirsin, yalnız yürümeyi senleyken bile sanki sen yokmuşsun gibi saygısızca ! Artık onuda
pek yapamıyorum açıkcası, meğer sana ne çok ihtiyacım varmış sen yokken SEN'deliyorum. Sigaramı elimden alanda yok artık rahat rahat içiyorum
o zıkkımı fakat hiç bir sigara senin dudaklarımdan zorla aldığının tadını vermiyor. Saat epey geç olmuş az kalsın buluşmamıza geç kalıcaktım, hiç bir
zaman söz verilemeyen buluşmamıza. Ben yinede bekliyor olacağım sabırla, en azından düşlerime gel.
seni bir düş gibiydin sevdim seni göz bebeklerimde hatta saçlarını bile okşadım, inan gözlerimi bile kırpmadım kaybolursun diye yaşlar birikti damlamasına
izin vermedim akıp gidersin belki diye. Çok severdin ya gözlerimi bugün o gözlerde sevdim seni, anlayacağın sevgilim seni özlemeyi bile sever olmuşum.
Bunların haricinde sevgilim, artık yüzümü yıkamaya gidiyorum hiç üşenmeden, yüzümü yıkamaya bile üşenirdim bilirsin sen huylarımı hiç sevmezdin
hepsini ayrı ayrı. Çok küfürde etmiyorum yemin ederim sadece aklıma düştüğünde kendime sövüyorum alabildiğine acımasız. Ellerim çok üşürdü bilirsin
alır kendi cebine koyardın sımsıkı tutardın onları hiç bırakmayacak gibi değil sanki o eller seninkilermiş gibi. Bir adımını diğer adımıma uyarlar bana
benimle birlikte nasıl yürünebileceğini öğretirdin. Gözlerini benim bakış açıma yerleştirir kendi gözlerimden bana bakmanın nasıl bir duygu olduğunu
öğretirdin bana. Senden sonra hayat hoca oldu bana ve senin özenle öğrettiğin onlarca duyguya karşılık bir sensiz yaşamayı öğretemedi bana. Kimse
senin kadar güzel bir öğretmen değildi çunkü, hayat bile. Ellerimi boş gördüğüm zamanlar sana bile kızıyorum, tabi sonra sana kızdığım için kendime.
Bildiğin gibi işte sürekli birşeylerle çelişiyorum, en çokta kendimle.
Bunların haricinde sevgilim, seni dahada çok özlüyorum her adımımda bir zaman sonra geçer dedikleri şey bir zaman sonra dahada yoğunlaşarak
katilim olmaya hazırlıyor kendini sanki. Yalnızlığı çok severdim bilirsin, yalnız yürümeyi senleyken bile sanki sen yokmuşsun gibi saygısızca ! Artık onuda
pek yapamıyorum açıkcası, meğer sana ne çok ihtiyacım varmış sen yokken SEN'deliyorum. Sigaramı elimden alanda yok artık rahat rahat içiyorum
o zıkkımı fakat hiç bir sigara senin dudaklarımdan zorla aldığının tadını vermiyor. Saat epey geç olmuş az kalsın buluşmamıza geç kalıcaktım, hiç bir
zaman söz verilemeyen buluşmamıza. Ben yinede bekliyor olacağım sabırla, en azından düşlerime gel.