Emil Cioran der ki;

Y
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
Dünyaya getirmek istemediğim çocuklar, bana borçlu oldukları mutluluğu bir bilseler."
Bu adamın düşünceleri insanı yerin dibine sokarcasına gerçekleri bir bir yüzüne vuruyor.!Gerçekten onu idrak edebilecek çok az sayıda insan var bu evrende..
 
İnsan olmak kolay değildir ve insan bedeni ile doğan herkes de insana yakışır bir hayat sürmeyi başaramıyor. Kimisi maddiyata kimisi de dayatmalara kapılıp, gerçekte ne olduğunu unuttuğu bir yaşam sürüyor. Uyanmak da tam bu noktada başlar ve kişinin bazı hakikatleri yavaş yavaş fark etmeye başladığı andır.
 
Ben bu cümlede verilmiş bir karar var, ancak arka planında burukluk ve ironi yatıyor bence. Dünyaya gelmeyen çocuklar, mutsuz olmadıkları için mutlu. Acı bir tecrübe ama sağlam gerçekler.
 
  • Beğen
Tepkiler: RK
Bu dünyaya çocuk çok bile asla yapmayin mesajı vermiş aslında Doğan çocuklar önce ağlar sonra güler ve yine sonra defalarca ağlar. Belki bir daha gülecek sebep bulamazlar çünkü büyümüşlerdir..
 
cioran genel olarak negatiften beslenen bir yazar. bütün negatif alanlardan etkilenmiş bir dünyaya çocuk getirmemenin onu mahrum etmekten ziyade ona verilmiş bir ödül olarak kabul etmesi gayet normal,kaldı ki bu düşünce her çocuk kendi rızkıyla gelir şükrü yanılsamasından daha acımasızca bir karar değil.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri