Elbet Bir Gün

Aynada nefesinin buğusunda çıkan yarı şeffaf alana
İşaret parmağınla yazmaya uzandığında
Yazacağın kelime olmayı bekledim yıllarca
Her s ile başlayan cümlenin sonunu seviyorum diye bitireceğini umarak
Her ağladığımda içime dolan duyguları duvarlara vurarak
Hiç bitmesini istemediğim anların hep bittiğini anladığımda gözlerimi kapatacağım
Kelime dağarcığım bitecek elbet bir gün , göz yaşlarımda öyle
Beni de alıştıracak zaman bir gün yokluğuna , ama unutturmayı beceremeyecek o da anlayacak
O da bir gün pes edecek seni bana unutturmaya çalışırken
Bir gün o da çaresiz kalacak
Ben ise o zamanlarda çok olgunlaşacağım
Kedi gibi ulaşamadığım ete mundar demektense
Sana senin duymak istemeyeceğin hiçbir şey demeyeceğim
Ellerim elbet bir gün tutmayacak elbet bir gün gözlerim dolmayacak
Elbet bir gün bende toprak olacağım
Elbet bende bir gün elbet demekten sıkılacağım
Bilmiyorum hiç emin değilim susarak hiç kimseye bağırmayıp
Seni hak etmek için hala bir şeyler yapmayacağımdan
Bir gün gelecek her gece seni uyandırması için 7 ye ayarladığın o saat
Bir gün seni uyandıramayacak , o gün ben de nedensiz bir şekilde
Bir film şeridi göreceğim gözlerimin önünde
Yanına gelemem belki de , hiç ulaşamam ki ben o mertebeye
Sen cennetin güzellikleriyle sürerken asıl hayatı
Ben ise seni sevmemi sevmeyen zebanilerin oyuncağı olacağım
Belki bir gün yanına gelirim heyecanı ile , belki de cehennemin sıcağından
Boncuk boncuk terleyeceğim o zaman


Oğuzhan Subaş