Eğer herkesin kalbindeki niyet alnında yazıyor olsaydı, insanlar kendilerini saklamayı mı öğrenirdi, yoksa değişmeyi mi?

Konu sahibi son olarak 89 gün önce görüldü
Onceden iyi niyetli kotu niyetli vardi

Simdi niyeti belirsizler var

Annayamayuk
 
Her insanda bilinç düzeyi farklı seviyelerde olduğu için kötülük ve haksızlık yapmaktan çekinmeyen insanlar var, alınlarında yazması da sonucu değiştirmezdi çünkü o farkındalığa sahip değiller ve yaptıklarının doğrudan kendileri ile birlikte yakın çevrelerine olumsuz dönüşü olacağını idrak edemiyorlar.

Bir söz vardır; kim ne yaparsa kendine yapar, işte tam da böyle bir durum ve kötülük yapan da doğrudan kendine yapar ancak o an için farkında değildir.
 
Değiştirmeyi.İnsanlar doyumsuzdur.Ve kimse insanları memnun etmeyi başaramaz.
 
neyce yazacasa
onu öğrenirlerdi
 
Benim alnımda "enayi" yazıyor, demek kalbim de enayi. Vay enayi vay. En güzeli bir perdenin arkasına saklanıp çitos yemektir.
 
alnında yazmasına gerek yok ki
 
insan degismez
saklamayi
 
İnsanları iyi ki yaptıkları ve yazdıkları ile yargılıyorsunuz dedi şeytan. Benim gibi içlerinden geçirdikleri ile yargılsaydınız rahibe theresayı bile alenen kurşuna dizerdiniz.
 
elbette ki doğamız gereği kabul görmek isteriz... mesela onaylanmak isteyenler niyetlerini makyajlardı güç isteyenler niyetlerini stratejiye çevirirdi,
kırılmaktan korkanlar ise daha da kalın duvarlar örerdi ama bazıları şunu fark ederdi sanırım...
içim, dışım kadar görünürse… o zaman içimi temiz tutmalıyım..... belki de gerçek değişim tam burada başlardı canımız gerçekten yandığında
ve aynaya bakacak cesareti bulduğumuzda…...
niyetler görünür olsaydı dünya daha dürüst olur muyduuuu....????
Belki (:
ama hala asıl meselenin niyetimizin görünürlüğü olduğunu sanıyorsak büyük bir yanılgı içindeyizdir çünkü asıl mesele,
kendi niyetimizi
kendimize itiraf edebilmektir....
 
Yazmasina gerek yok kokusunu aliyorum ve buna ragmen kizmiyorum cogu zaman.
Biliyorum mesela gözümün icine baka baka yalan diyor ya da bi zamanlar kuyumu kazarken simdi cikari geregi yanasiyor vs. gayet anliyorum anladigim gibi bazen keyfime göre eslik bile ediyorum.
Ayni merdiveni inip cikiyoruz ve inip cikacagiz her birimiz.
Haddini asmayanin tavuguna kis demek manasiz; melek degil kimse yani ben degilim en azindan. Belki kendini öyle gören vardir.
 
İnsanoğlu onunda bir çaresine bakar şüphem yok )
 
Değişmek ; cesaret isteyen sancılı bir süreç. O yüzden en klasik şekliyle " ben buyum " diyerek çoğunluk saklamanın bir yolunu bulurdu.
 
Değişim zor ve hatta benim kanaatimce imkansıza yakın. O yüzden insanlar kendilerini saklamayı öğrenirlerdi tıpkı şimdiki gibi.
 
Fitrat degismiyor.
Zaten alinda/suratta yaziyo her sey.
Fizyonomik alana giriyor.
 
Yani niyet sabit olmaz ki soru çok anlamlı değil; o bakımdan cevap da veremiyorum.
 
Yaşadığımız zaman içinde olsaydı, sokakta gezen çok az insan görürdün.
 
Geri