Efkar-ı Derya

`Yitiklerim` süzülür `Anlamsızlıklarında`

fırtınalarımda `Anlamın` batar `Derinlerine`

`Anlamın` bana en uzak limanlarda.

bilinci kayıp bir kaptanım şimdi ben

`Anlamın` ölüme çekti beni, öldüm.

ve ben bedenimi çoktan yıkadım mavi gözyaşlarında.

efkarım bilmem kaç kulaç boyu

`sen` doldur ölümü içerim `Gözlerinin` raksında.

`sen` doğuş, `sen` yaşam, `sen` ölüm, `sen` ölümden sonrası

ve `Sen` en mutlak gerçeğim.



Timur Kohen