Edith Piaf Kimdir - Edith Piaf Hayatı - Edith Piaf Biyografisi - Edith Piaf Hakkında

Konu sahibi son olarak 2623 gün önce görüldü

Édith Piaf yaşadığı zamanın Fransa'sında en sevilen sanatçılardan biriydi.

Annesi Annetta Giovanna Maillard, yarı İtalyan, yarı Tiflis asıllı bir göçmen ailesinden geliyordu. Babası Louis-Alphonse Gassion (1881–1944) ise sokaklarda gösteri yapan bir cambazdı. Annesi sokakta şarkı söyleyerek yaşamaya çalışmaktaydı, daha sonra babası tarafından bir geneleve kısa süreliğine bakılması için gönderildi.

Küçük yaşta, gözleri mikrop kapmış ve kör olma tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştı. Bu hastalığını yaşarken, bir genelevde oranın patronu ve kadınlarıyla birlikte yaşıyordu. Aradan aylar geçtikten sonra, tedavi sonucu gözleri düzelmiştir.

Babası, küçük Édith'i genelevden almıştır ve mesleği olan sokak akrobatlığı insanlara yetmeyince, kızını sokakta insanlara karşı akrobatlık veya numara yapması için zorlamıştır. Bunun üzerine Édith, en iyi bildiği şarkıyı yâni Fransa millî marşı La Marseillaise'i söylemiştir.

14 yaşındayken babasının yanında sokaklarda şarkı söylemeye başladı. Kısa bir süre sonra da babasından ayrı şekilde kenar mahallelerde şarkı söylemeye başladı.

17 yaşındayken ilk ve tek çocuğunu doğurdu. Marcelle adını verdikleri bu talihsiz kız çocuğu 2 yaşında menenjitten öldü. Gençliğinde, babasının başka bir kadından olan kardeşi Simone ya da Édith'in seslendiği gibi Momone ile birlikte Paris sokaklarında şarkılar söyler ve hayatını kazanmaya çalışır.

Kendisini keşfeden Louis Leplée öldürüldükten sonra, derin ve şüpheli sorgulamalara tâbî tutulur. O dönem Piaf için oldukça zorlu geçer, tüm popülaritesi yok olmuş, halkın nefretini kazanmış bir şekilde kabarelerde şarkı söylemiştir.

Yeni meşhur olduğu dönemde tanıştığı Raymond Asso'yu araması sonucunda Küçük Piaf' olarak bilinirken, profesyonel müzik hayatına dönmüş, eğitim almış ve eski ününe Edith Piaf olarak kavuşmuştur.

Alkolü aşırı derece kullanmaktaydı. Fransız ortasiklet boks şampiyonu, evli ve üç çocuk babası Marcel Cerdan ile tanıştı ve ikisi de birbirlerine deli gibi âşık oldular.

Hayatında en çok sevdiği erkek orta siklet dünya şampiyonu boksör Marcel Cerdan’dı. Cerdan başkasıyla evliydi, Fransa’da zaten tanınan bir insandı. Marcel Cerdan, Fransa'dadır ve Édith Piaf’la buluşmak üzere Ekim 1949’da Paris'ten New York'a uçarken uçağı düştü.

Bu kazadan kurtulan olmadığı bilinmektedir. Piaf'ın hayatı hayatının erkeği olarak tanımladığı Marcel Cerdan öldükten sonra tamamen değişir, ağrı kesici,alkol ve morfine bağımlı hale gelir. Sonrasında yağmurlu bir günde geçirdiği trafik kazası sebebiyle hayatı boyunca omuriliği iyileşememiş, yarı kambur bir şekilde yürümek zorunda kalmıştır.

Fransız rivierasındaki Plascassier’de 10 Ekim 1963’te karaciğer kanserinden ölür. Eşi Theo Sarapo’nun aynı gece cenazesini gizlice Paris’e getirdiği, böylece hayranlarının “Édith Piaf’ın kendi evinde öldüğünü” düşüneceğini umduğu söylenir.

11 Ekim günü Édith Piaf’ın öldüğü açıklandıktan kısa bir süre sonra (aynı gün içinde) çok sevgili dostu Jean Cocteau da hayata veda etti. Cocteau’nun Piaf’ın acısına dayanamadığı için kalp krizi geçirdiği söylenir.

Katolik kilisesi Paris Başpiskoposu –sürdüğü hayat nedeniyle- Édith Piaf’ın cenaze törenini yapmayı reddetti.

Tabutu Père-Lachaise mezarlığına götürülürken on binlerce hayranı korteje katıldı. Mezarlıktaki törende hazır bulunanların sayısı ise 100.000’i geçti.

Ünlü şarkıcı Charles Aznavour, Édith Piaf’ın cenaze törenini anlatırken “İkinci Dünya Savaşı sona ereli beri bütün Paris’in trafiğini tamamen kilitleyen başka bir olay yoktur.” dedi.

Ölümden korkmamaktadır yalnızlıktan korktuğu kadar ve son röportajında şöyle der:

«

- Bir kadına öğüt verecek olsaydınız, bu ne olurdu?

- Sev.

- Bir genç kıza?

- Sev.

- Peki bir çocuğa?

- Sev.

»

Kariyeri

Yine Momone ile sokakta şarkı söylerken, Fransa'nın ünlü müzikhollerinden birinin sahibi olan Louis Leplee ile tanışır. Louis Leplee, sesini dinler ve hayran kalır.

Piaf'ın lâkabını "Küçük Serçe" yapacaktır, ancak bu lâkap kullanıldığı için "Kaldırım Serçesi" adına karar verilir.

Artık Édith Piaf'ın kariyeri başlamıştır. Kısa süre içinde tüm Fransa tarafından bir "gurur" olarak kabûl edilir..

 
Şarkıları


1935


Mon apéro

La java de Cézigue

1936

L'étranger

Les mômes de la cloche

J'suis mordue

Fais-moi valser

La fille et le chien

La Julie jolie

Va danser

Chand d'habits

Reste

Les hiboux

Quand même

La petite boutique

Y' avait du soleil

Il n'est pas distingué

Les deux ménétriers

Mon amant de la coloniale

1937

Mon légionnaire

Le contrebandier

Un jeune homme chantait

Tout fout le camp

Ne m'écris pas

C'est toi le plus fort

Le Fanion de la Légion

Partance

Dans un bouge du vieux port

Paris-Méditerranée

Browning

Entre Saint-Ouen et Clignancourt

J'entends la sirène

Mon cœur est au coin d'une rue

Le chacal

Corrèqu'et réguyer

Ding, ding, dong

1938

Madeleine qui avait du cœur

Les marins ça fait des voyages

С'est lui que mon cœur a choisi

Le grand voyage du pauvre nègre

La java en mineur

Le mauvais matelot

1939

Y' en a un de trop

Elle fréquentait la rue Pigalle

Le petit monsieur triste

Les deux copains

Je n'en connais pas la fin

1940

Embrasse-moi

On danse sur ma chanson

Sur une colline

C'est la moindre des choses

Jimmy, c'est lui

Escale

L'accordéoniste

Y' en a un de trop

1941

Où sont-ils mes petits copains?

C'était un jour de fête

C'est un monsieur très distingué

J'ai dansé avec l'amour

L'homme des bars

1942

Simple comme bonjour

Le vagabond

Un coin tout bleu

C'était une histoire d'amour

Sans y penser

1943

Tu es partout

J'ai qu'à l'regarder

Le chasseur de l'hôtel

Le disque usé

Le brun et le blond

Monsieur Saint-Pierre

Coup de grisou

1944

Un monsieur me suit dans la rue

Les deux rengaines

Y a pas d'printemps

Les histoires de coeur

C'est toujours la même histoire

1945

Celui qui ne savait pas pleurer

Escale

Regarde-moi toujours comme ça

Les gars qui marchaient

Il riait

De l'autre côté de la rue

J'ai qu'à le regarder

1946

La vie en rose

Les trois cloches

Dans ma rue

J'm'en fous pas mal

C'est merveilleux

Adieu mon cœur

Le chant du pirate

Céline

Le petit homme

Le roi a fait battre tambour

Dans les prisons de Nantes

Miss Otis regrets

1947

C'est pour ça

Mariage

Monsieur Lenoble

Qu'as-tu fait John ?

Un refrain courait dans la rue

Sophie

Le geste

Si tu partais

Une chanson à trois temps

Un homme comme les autres

Les cloches sonnent

Johnny Fedora et Alice blue bonnet

Le rideau tombe avant la fin

Elle avait son sourire

Monsieur Ernest a réussi

1948

Les amants de Paris

Il a chanté

Les vieux bateaux

Il pleut

Cousu de fil blanc

Amour du mois de mai

Monsieur X

1949

Bal dans ma rue

Pour moi tout' seule

Pleure pas

Le prisonnier de la tour

L'orgue des amoureux

Dany

Paris

1950

Hymne à l'amour

Le chevalier de Paris

Il fait bon t'aimer

La p'tite Marie

Tous les amoureux chantent

Il y avait

C'est d'la faute à tes yeux

C'est un gars

Hymn to love

The three bells

Le ciel est fermé

La fête continue

Simply a waltz

Autumn leaves

Cause I love you

Chante-moi

Don't cry

I shouldn't care

My lost melody

La vie en rose

1951

Padam... Padam...

Avant l'heure

L'homme que j`aimerai

Du matin jusqu'au soir

Demain il fera jour

C'est toi

Rien de rien

Si, si, si, si

Demain

À l'enseigne de la fille sans cœur

Télégramme

Une enfant

Plus bleu que tes yeux

Le Noël de la rue

La valse de l'amour

La rue aux chansons

Jézébel

Chante-moi

Chanson de Catherine

Chanson bleue

1952

Au bal de la chance

Elle a dit

Notre-Dame de Paris

Mon ami m'a donné

Je t'ai dans la peau

Monsieur et madame

Ça gueule ça, madame

1953

Bravo pour le clown

Sœur Anne

N'y va pas Manuel

Les amants de Venise

L'effet qu'tu m'fais

Johnny, tu n'es pas un ange

Jean et Martine

Et moi

Pour qu'elle soit jolie ma chanson

Les croix

1954

La Goualante du pauvre Jean

Enfin le printemps

Retour

Mea culpa

Heureuse

Ça ira

Avec ce soleil

L'homme au piano

Sérénade du pavé

Sous le ciel de Paris

1955

Un grand amour qui s'achève

Miséricorde

C'est à Hambourg

Enfin le Printemps

Légende

1956

L'accordéoniste

Heaven have mercy

One little man

Avant nous

Et pourtant

Marie la Française

Les amants d'un jour

L'homme à la moto

Soudain une vallée

Une dame

Toi qui sais

1957

La foule

Les prisons du roy

Opinion publique

Salle d'attente

Les grognards

Comme moi

1958

C'est un homme terrible

Je me souviens d'une chanson

Je sais comment

Tatave

Les orgues de barbarie

Eden blues

Le gitan et la fille

Fais comme si

Le ballet des cœurs

Les amants de demain

Les neiges de Finlande

Tant qu'il y aura des jours

Un étranger

Mon manège à moi

1959

Milord

T'es beau, tu sais

1960

Non, je ne regrette rien

La vie, l'amour

Rue de Siam

Jean l'Espagnol

La belle histoire d'amour

La ville inconnue

Non, la vie n'est pas triste

Kiosque à journaux

Le métro de Paris

Cri du cœur

Les blouses blanches

Les flons flons du bal

Les mots d'amour

T'es l'homme qu'il me faut

Mon Dieu

Boulevard du crime

C'est l'amour

Des histories

Ouragan

Je suis à toi

Les amants merveilleux

Les bleuets d'azur

Quand tu dors

Mon vieux Lucien

Je m'imagine

Jérusalem

Le vieux piano

1961

C'est peut-être ça

Le dénicheur

J'n'attends plus rien

J'en ai passé des nuits

Exodus

Faut pas qu'il se figure

Les amants

Non, je ne regrette rien

Le billard électrique

Marie-trottoir

Qu'il était triste cet Anglais

Toujours aimer

Mon Dieu (en anglais)

Le bruit des villes

1962

Dans leur baiser

À quoi ça sert l'amour?

Le droit d'aimer

À quoi ça sert l'amour?

Fallait-il

Une valse

Inconnu excepté de Dieu

Le droit d'aimer

Quatorze Juillet

Les amants de Teruel

Roulez tambours

Musique à tout va

Le rendez-vous

Toi, tu l'entends pas!

Carmen's story

On cherche un Auguste

Ça fait drôle

Emporte-moi

Polichinelle

Le petit brouillard

Le diable de la Bastille

Elle chantait

1963

C'était pas moi

Le chant d'amour

Tiens, v'la un marin

J'en ai tant vu

Traque

Les gens

Margot Cœur Gros

Monsieur Incognito

L'homme de Berlin (son şarkısı)

 
Ne me quitte pas şarkısını güzel söyler ama bir Jacques brel değildir.
Jacques brel sadece bu şarkı da edith piaf tan bir adım önde bana göre. Çünkü şarkıyı söylerken ağlıyor fransızca ne me quitte pas "beni terk etme" demek.
Sevdiği kadına seslenirken ağlayan erkeği daha çekici kılıyor bana nedense :p
 
Ne me quitte pas şarkısını güzel söyler ama bir Jacques brel değildir.
Jacques brel sadece bu şarkı da edith piaf tan bir adım önde bana göre. Çünkü şarkıyı söylerken ağlıyor fransızca ne me quitte pas "beni terk etme" demek.
Sevdiği kadına seslenirken ağlayan erkeği daha çekici kılıyor bana nedense :p

Değil mi değil mi?
Edith piaf'ın hayatını incelediğimde ilk hayran olduğum o ukala tavırdır. Hiç bir zaman kuyruğunu yere indirmiyor ya ne olursa olsun :D
 


Değil mi değil mi?
Edith piaf'ın hayatını incelediğimde ilk hayran olduğum o ukala tavırdır. Hiç bir zaman kuyruğunu yere indirmiyor ya ne olursa olsun :D

Evet la mome filminde de bunu çok net görürüz. Kendinden emin hali ve öz güveni vazgecmeyisi çok hoş.

Asi hali..
Genelevde büyüğünü ve yalnızlıktan korktuğunu da dip not olarak hatırlatalım. : )
 
Geri