Düşünmeli

İçinde bulunduğumuz durumun, yalnızca bir virüsle değil aynı zamanda alışkanlıklarımızla mücadele etmemizi gerektirdiğini kavramalıyız.
Elimizde bu krizi adeta bir “dayanışma yarışı”na çevirmek için büyük bir fırsat var.
Görme ve düşünme biçimimizi değiştirmeliyiz.
“Bana da bulaşmasından korkuyorum” ya da “Bana bulaşmasını umursamıyorum” yerine “BEN diğerlerini KORUYORUM” diyebilmeliyiz.
Ben senin için endişeleniyorum.
Ben senin için aramızdaki “güvenli mesafe”yi koruyorum.
Ben senin için ellerimi yıkıyorum.
Ben senin için iple çektiğim o seyahatten vazgeçiyorum.
Ben senin için konsere gitmiyorum.
Ben senin için alışveriş merkezine gitmiyorum.
Senin için, sizler için.
Şu anda bir hastanenin yoğun bakım ünitesinde olan herkes için.
Hayatları en az benimki kadar değerli olan yaşlı ve kırılgan tüm bireyler için.
Zaten kanserle savaşmakta olduğundan, üstüne bir de bunu kaldıramayacak olanlar için.
Ne olur gözlerimizi açıp etrafımıza bakalım.
Dilerim ki dayanışma ruhu asla eksik olmasın.
Gerisinin hiçbir önemi yok.