Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Not: This feature may not be available in some browsers.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Ciddiye aldığımız dünyada gerçek hayat neresi bilmiyorken, kimlik saplantılarımızın güzergahında şaşkına dönmüş bir saatin içindeymişcesine dönüyoruz...
Mürekkebi sallandıkça harfler döken kalemlerin boş sayfalarla olan derdi misalinde bitmiyor dertlerimiz. Unutamadıkça akıllanan beyinlerimizden doğurduğumuz bağımsız fikirlerimizle yönetmeye çalışıyoruz kendimizi. Sevinçlerimizi depoladığımız anı ya da gülümseme bankası oluşturabiliyorken, kızgınlıklarımızı atabileceğimiz boşver isimli bir çöp kutusu bulamıyoruz. Ama zaten hayallerde değil, gerçeklerde gördüğümüz manzarada büyüttüğümüz sabır güneşinde ısınamadığımız günlerdir sınavımız dediklerimiz.Bizler bu sınavlarda sınanmaya devam ediyorken, kafamızı arkaya yaslayan yorgun düşüncelerin çarpıştığı duvar kazalarında, acılarımıza tecrübe süsü veren bir gülücük çıkaramazsak büyüyemeyiz. Anlayacağınız bazı şeylerin olmayışı, kışın kiraz istemekten ibarettir...
Bu dünyanın felsefik gerçekliğinin yanına bir artı koyarak,edebi anlamlarındaki doğruları topladığımızda, sonucundaki matematiği vicdana bölerek nasıl bir insan olmamız gerektiğini anlamamız yada anlatmamız zor olmayacaktır..
Aydınlatamadığımız karanlıktaki bir gölgeye isim bulma merasimi misali, kalmak isimli acelenin telaşında yorulurken insan, sarılacaklar kaybolduğunda üzülüyor. Sonra son günleri yoklamasında mevcut bir sürü şarkı bağırıyor buradayım seslerinde. Sorulaaar sorulaar.. Unuttuğunu gördüğünde adımlarına takılmak gibiyken gözlerdeki bulutlar, hangi demlenmiş cümlenin hangi dillenen sözlerinde dinlenir ki bu hal..
Neyse onu boşverinde, Ay' da yürürken hayalleri taşan bir dünya bulursanız haber verin değerli astronotlar. Çünkü atomu parçalayan bir adamın hala hayal kurması gibi birşey bu dünya...
Yolda olmak gibi bir ayrılık başlangıcı yakınlara, hiç ulaşmak istemeyen yüreğimin yorgunluğunu düşünürken dinledim kendimi, üzüntülerim sadedine sayeler düşünce.
Empati denilen çocuk ne kadar içten konuşursa, o kadar anlayışlı oluyor bu duygunun alfabesi. Fakat '' bazen '' adındaki hazırlıksız duyguların doğuracağı her sonuca katlanmadan doğrulamıyor insan.
Bazen demişken;
Hayaller dediğimiz kendini kandırdığını bilen mutluluk coğrafyasında, benliğimize söylediğimiz çok saygılı yalanlarımız var. Akıllı beyinleri taşıyan hor kullandığımız bedenlerimizde kader bize dost değilken, ön ya da son yargılarımızın bazen yanılanı, bazen de haklı çıkanı olan duygu kumarbazlarıyız...
Kalbimizde tek bir duyguyu değil bütün duyguları hissedebiliyorken, nefretin ya da sevginin sadece duygularla değil kelimelerle de ifade edildiğini pek tabi biliyoruz. Hedeflerime koyduğum heyecanda kelimelerini bulamayan bendeki cümlelerle sizlerinb hayallerine karışmak olmaz. Fakat, ayada kendimizi gördüğümüzü zannetiğimiz kuytuya, geleceğimizdeki gülüşlerin evveli tadıyla, biz ile siz arasındaki dedikoduya tahammülü olmayan sayısız ve saygısız şimdileri yollamak gerek.
İyi ya da kötü diye ayıramadığımız bir cümlenin sonunda aynı noktaya damlamak, biz olmaya koyulaşacak bir renge gece çağırmaktan ibaret olsa da, sabahlar hep var olsun hayatlarımızda...
Adlandırıldığı yahut parantez içine alındığı kadar anlatıldı sana gözlerin yaş denilen yasları. Olumlulukları yalnızlaşmış karşılıklı bahaneler sonrasında, isyaniyet kahkahalı haksızlıklar duyurmamanın yanında, geçen zamanın azı çoğu değildi tanıyabildiklerimizin çoğul adında yanları. Değer vermenin de bir sebebi olduğunu boşvermek kadar basit bir olgunun, içimizde saklanan tarafıyla sobelenmiştik hayata. Gülüşlerinden borç isteyen bir hatırlanmışlık çökmeden hatıralara, söylediklerimiz içinde yürüyen bir şarkıya değmeyecekti dudaklarımız, o kadar...
Seni görebilmek peşindeliğine bedavaydı yürümeye sokaklar ve lazımdı kalbe bir ömre razı hususlu, uslu düzen hazırlıkları.Fakat uykum bitince uyandığım masalda, tabiri dile oturmamış yorgunluklarda '' sadece '' özetli bir ayrılığın hakkı daha kalabalıktı. Boşver. Nasıl olsa gülümseyerek uyuyanlı bir fotoğrafı yoktu gecenin ya da pişmanlıklar çizili bir aynası...
Biraz sohbet, biraz merak,
belkide bir tek sana, kendimi bu kadar uzun anlattım.
Umutsuzken geçiştirdiğim gülüşleri, mutluluktan ağlatırken,
bulutsuz bir güneşe inanarak ilk defa,
yağmurları toprağın kokusuna aldattım.
Halini hatırdan kesecek dili,
adını anmayacak kadar sabıra sustururken,
hayırlısını zamana bırakmış,
gördüklerim doldu gözlerimin içi.
Yarası kabuğunda sızlayan acının damarına basılır mı.
Sinede birikmiş inandı sayılan yalanlar,
koynunda beslenen yılanı doyurur mu. .
Tabiyatında yokmuş gönülden sevenin,
başka birinde doğası.
Ömrün yettiği yerde, yaşamın izahıyken hayat,
kaderde bizi tanımış sayılır mı.
Biraz ben, biraz başkası,
yalnızlığın komşusu gibi söylenirken,
kendi başına her bir sitem,
gidip de dönmemenin dedikodusunda,
özlemekten kaçılır mı. . .
Kalbinin kaldırımlarında sevmek üstü düşmüş bir çocuğun ruhunu kaldırmak,
sevabını düşünmediğin iyiliğin gururu kadar bir noktayken, o umursamaz yapıda görünen insanların yastık üstü düşüncelerine bir eğlence parkı kurup,
kahkahalarda sallanmak lazım.
Kalbimde isim bulamadığım bir fotoğrafa sorular sormam, çocukluk çaresizliğinde cevaplar doğuracağından, gönlümün nemli gözlere nasihatiyle,
cümlelere basılmış noktalar gibi sustum.
Çünkü herkesin bulunduğu buğulu bir cam kenarında dudaklarının bitiremediği sözleri varken, gözlerimden daha özgür bir manzara yoktu kendime yaşatacağım...
Bazen temiz bir sadece yeter, nedenler kalabalığından sonuç ayırmaya. Ama yinede konuşur insan.
Seni beklemeye biriktirdiğim yıllar oldu biz büyümeye yürürken. Sağlık olsun. İsteklerin sınıfı yokken hayalleri bende mezun bir anı oldu sadece.
Yavaş gelip hızlı geçen rüyaların gözleri gibi, ruhumlanacak bir duygu değilmiş kalbimdeki işgal..
Cümle kurmadan önce hissettiği duyguyu cümle içerisinde manzara haliine getiren insanları tanımaya çalışın ki birşeyler öğreneceğizniz konu an meseleli bir anı olacaktır zeka zengini fakirler. . .
