2.3. Düşük (Abortus)
Gebeliğin ilk 20 haftası içinde, 500 gramdan az embriyo veya fetüs ve eklerinin
tamamının veya bir kısmının uterus haznesi dışına atılması olayına abortus denilmektedir
(1977 Dünya Sağlık Örgütünün tanımlaması). Diğer bir deyişle fetusun uterus dışında
bağımsız yaşama yeteneğini kazanacak kadar gelişmeden gebeliğin sonlanmasıdır. İlk 1228
hafta içinde oluşan düşükler erken düşük, 13.-20. haftalar arası oluşanlar da geç düşük adını
alır.
Bebeğin sağlıklı olması; genetik şifresinin normal olması, rahim içine düzgün bir
şekilde yerleşmesine bağlıdır. Genetik şifre bozukluğu (kromozomal anormallik), erken
gebelik kayıplarının önemli bir çoğunluğunun nedenidir. Bu durum, doğanın bir savunma
mekanizması olarak da yorumlanabilir. Zaten yaşamla bağdaşmayacak sağlıksız gebelik
ürünü, erken evrede kaybedilmektedir.
Geç gebelik kayıpları ise, genellikle, genetik bozukluktan ziyade rahim ve rahim
kanalının yapısal bozukluklarına bağlıdır. Bu yapısal bozuklukların başlıcaları; servikal
yetmezlik, rahim duvarı yapışıklıkları ve rahim içi anatomik bozukluklarıdır.
Yumurta ile spermin buluşması, tüplerde olur. Tüpte karşılaşan bu iki hücre birleşir ve
rahime doğru tüp boyunca hareket ederek ilerler. Bu iki hücre yolculuk sırasında çoğalmaya
devam eder. Yaklaşık 6 gün süren bu yolculuk kesintiye uğrarsa dış gebelik oluşabilir. Yine,
varılması gereken son nokta rahim içinde kendisine annenin hormonları ile hazırlanan
"yuvadır". Bu yuvanın dışında bir yere yerleşmesi sorun olabilir. Örneğin rahim ağzına
(servikal gebelik) veya rahim duvarına (intertisyel gebelik) yerleşmesi, nadir de olsa ciddi
riskler taşır. Bu bölgelere yerleşen bebek (embriyo) sağlıklı bir şekilde gelişimini
sürdüremeyecektir.
Düşükler her zaman aynı belirtilerle olmaz. Bazen kanama veya ağrı henüz
başlamamışken teşhis edilebilen düşükler vardır. Gebelik kesesi görülmesine rağmen
embriyonun gelişmemesi veya çok erken dönemde gelişmesinin durması nedeniyle
görülmemesi (Boş kese - Anembriyonik gebelik) de bir tür düşüktür. Bir başka farklı düşük
tipi de "missed abortus" adı verilen, embriyonun oluştuktan sonra yaşamaya devam
etmemesidir. Bu durumda embriyonun kalp atışları görülmemektedir. Her iki tip düşük de
kürtaj ile sonlandırılmalıdır.
Klasik anlamda en çok bilinen, karşılaşılan şekliyle düşük (abortus), kanama ve / veya
ağrı ile başlar. Abortuslar, düşük tehdidi, kaçınılmaz düşük, tam olmayan düşük, tam düşük
şeklinde 4 gruba ayrılır:
Gebeliğin ilk 20 haftası içinde, 500 gramdan az embriyo veya fetüs ve eklerinin
tamamının veya bir kısmının uterus haznesi dışına atılması olayına abortus denilmektedir
(1977 Dünya Sağlık Örgütünün tanımlaması). Diğer bir deyişle fetusun uterus dışında
bağımsız yaşama yeteneğini kazanacak kadar gelişmeden gebeliğin sonlanmasıdır. İlk 1228
hafta içinde oluşan düşükler erken düşük, 13.-20. haftalar arası oluşanlar da geç düşük adını
alır.
Bebeğin sağlıklı olması; genetik şifresinin normal olması, rahim içine düzgün bir
şekilde yerleşmesine bağlıdır. Genetik şifre bozukluğu (kromozomal anormallik), erken
gebelik kayıplarının önemli bir çoğunluğunun nedenidir. Bu durum, doğanın bir savunma
mekanizması olarak da yorumlanabilir. Zaten yaşamla bağdaşmayacak sağlıksız gebelik
ürünü, erken evrede kaybedilmektedir.
Geç gebelik kayıpları ise, genellikle, genetik bozukluktan ziyade rahim ve rahim
kanalının yapısal bozukluklarına bağlıdır. Bu yapısal bozuklukların başlıcaları; servikal
yetmezlik, rahim duvarı yapışıklıkları ve rahim içi anatomik bozukluklarıdır.
Yumurta ile spermin buluşması, tüplerde olur. Tüpte karşılaşan bu iki hücre birleşir ve
rahime doğru tüp boyunca hareket ederek ilerler. Bu iki hücre yolculuk sırasında çoğalmaya
devam eder. Yaklaşık 6 gün süren bu yolculuk kesintiye uğrarsa dış gebelik oluşabilir. Yine,
varılması gereken son nokta rahim içinde kendisine annenin hormonları ile hazırlanan
"yuvadır". Bu yuvanın dışında bir yere yerleşmesi sorun olabilir. Örneğin rahim ağzına
(servikal gebelik) veya rahim duvarına (intertisyel gebelik) yerleşmesi, nadir de olsa ciddi
riskler taşır. Bu bölgelere yerleşen bebek (embriyo) sağlıklı bir şekilde gelişimini
sürdüremeyecektir.
Düşükler her zaman aynı belirtilerle olmaz. Bazen kanama veya ağrı henüz
başlamamışken teşhis edilebilen düşükler vardır. Gebelik kesesi görülmesine rağmen
embriyonun gelişmemesi veya çok erken dönemde gelişmesinin durması nedeniyle
görülmemesi (Boş kese - Anembriyonik gebelik) de bir tür düşüktür. Bir başka farklı düşük
tipi de "missed abortus" adı verilen, embriyonun oluştuktan sonra yaşamaya devam
etmemesidir. Bu durumda embriyonun kalp atışları görülmemektedir. Her iki tip düşük de
kürtaj ile sonlandırılmalıdır.
Klasik anlamda en çok bilinen, karşılaşılan şekliyle düşük (abortus), kanama ve / veya
ağrı ile başlar. Abortuslar, düşük tehdidi, kaçınılmaz düşük, tam olmayan düşük, tam düşük
şeklinde 4 gruba ayrılır: