Düşlerinde Özgür Dünya

G
⚪ Konu sahibi son olarak 3 gün önce görüldü
İnsanın hayatında öyle bir an gelir ki önünde uzayıp giden karanlık yolda ilerlemekten başka çaresi kalmaz, geri adım atamayacak kadar yorgundur çünkü ve yerinde duramayacak kadar da yıkkın. Hayatta çoğu zaman asıl ihtiyacımız olan şey de budur işte, sağlam kalan parçalarımızı toplayıp kör kararlılıkla yolumuza devam etmek.

Emrah Serbes / Deliduman
 
Ev kira, bankaya 5000 TL kredi borcum var, 1500 TL gelirim var. Yağmurlu havalarda çatı biraz akıtır ama sıkıntı yok yeterince leğenimiz var. Arada bir elektrik ve sular kesilebilir, sakın belediyeyi ne zaman gelecek diye arama, büyük ihtimalle faturaları yatıramadığımdandır. Ama en kısa zamanda yatıracağımın garantisini veremesem de komşudan kaçak hat çekeceğimin garantisini verebilirim. Suyu da mahallenin başındaki çeşmeden taşırım. Sabahları senin kalkmana gerek yok, ben fırından ekmek almaya giderim. Çünkü dünün ekmeğini ısıtıp veriyorlar, 40 kuruş daha ucuz, sabah sıcak sıcak yeriz. Sobayı her sabah ben hazırlar ve yakarım. Pazarlığı da ben yaparım, pazar akşam 5 ten sonra daha ucuz ve uygun oluyor. O saatlerde sen çıkma, ortalık it kopuk dolu ben hallederim.
Kısacası yettiği kadar cebimizden, yetmediği kadar yüreğimizden veririz. Olur diyorsan gel piknik tüpünde demlediğim çaydan vereyim sana.​
 
2010 - 2011 sezonu kombinem.
Dünyanın en güzel stadının en güzel tribününün en değerli kombinesi bu.​

48JQqQ.jpg
 
Bugün 25 gün oldu baba seni kaybedeli.
Gözlerim evin içinde hep seni arıyor, sürekli oturduğun koltuğa takılıyor gözlerim.
Sanki böyle evin bir köşesinden çıkıp gelicekmişin gibi oluyor hala.
Pazar sabahları gidip sıcak pide alırdın, bazen de kahvaltıya kıymalı yumurta yapardın ya o zaman varya seni bir kere daha severdim.
Seninle oturup saatlerce Galatasaray'ı tartışırdık, ben kabullenemedikçe sen bazı gerçekleri söylerdin. En sonunda da biz seninle anlaşmayız diyerek konuyu kapatırdım ben.
Deplasman maçlarına gitmeme sürekli İstanbul'a gitmeme kızar söylenirdin ama çok belli edemezdin çünkü beni sen Galatasaray'lı yapmıştın ve bu alışkanlıkları sen aşılamıştın bana.
Hala kabullenemiyorum biliyor musun, ne biliyim ya baba sen hep evin içinde bizimle berabermişin gibi geliyor bana. Neyse ya seni çok özlüyorum
 
Bazen insanlar biri yarım sanır iki yaparak tamamlamaya çalışırlar. Oysa iki lanetli sayıdır. Kendine yetmez hep üçe koşar.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri