Düşlerde Sevdim Seni

Bir cümleyi bitirmek değil istediğim; bazen nokta ile, virgül ile yeniden yazmak istiyorum adını kâğıda…Ne kadar tekrar etsem yetmiyor; öyle ki ne kadar çok kelime söylesem seni anlatırken o derece adının saflığını kirletiyor mürekkep… Güneş yüzüne değerse diye kalbim kırılıyor, ah bir ses aşina olsa kulağına… Dizlerimiz yara bere içinde, düşlere düşüp düşüp çıkıyoruz. Uzakta olmak yüz yüze gelememek değildir ya, biliyorum ki ben seni arıyorsam sen de beni arıyorsun… Korkmuyorum aramaktan yorulursam diye, çünkü yeniden buluşacağımızı biliyorum ilahi bir ebediyette…

Düşlerde sevdim seni. Uzak saydam camlar ardından. O kadar çok hayaldin ki gerçeğini kaldıramadı yüreğim. “Uzaktan sevmek daha güzeldir bazen” der Elif Şafak. Oysa tükenmektir uzaktan sevmek. Bir mum misali farkında olmadan andan ana erimektir.

Sen ömrümün tek baharı, gönlümün sol tarafına düşen sızım.. Bu kadar sevmemeliydim seni. Yapamadım. Gönle söz geçmiyor sevdiğim. Hayal ediyor, hayalini seviyor. Aklıma gelme ihtimallerini seveyim nede güzel karıştırıyorsun orayı.

Şarkılar yazdım sana, şiirler, satırlarım yol oldu uzadı ama sana okuyamadım. Oysa sen sen en sağır yaraydın yüreğimde beni hiç duymadın. Sana ben gönlümde bir bahçe büyüttüm bahardan kış. Üzeri karlarla örtülü. Yağmur yürekli yarim senin her damlan kar oldu yüreğimde. Hem sevdim seni kimseler bilmeden, hem içimi korlara çevirdin. Kimseler bilmedi seni; sardım sakladım. Bilirseler alırlar çünkü seni benden. Bende olmayan seni alırlar benden.İçime sığmıyorsunki artık; herkese sen susuyorum. Biliyorum imkansız bir aşk bu artık, yüreğimde bundan sonra filiz veren.

Söyleyemediklerim her defasında bir susuş oldu yüreğimde. Kocaman sustum. Suskunluğumu da duymadınki sen. Sen hep sağırdın bense dilsiz. Dilim tutulurdu karşında konuşamazdım. Sen bakardın ben yanardım.

Bilmezdin sen bilmede zaten. Hep yanımda olup dokunamadığım sevdam. Oysa vardın görüyordum ben ordaydın. Varlığını biliyordum, hissediyordum ama yinede yoktun işte. Yok olmalıydın. Olsun. İçimde büyüdü bu sevda benimle. Kocaman oldu.Yazıma kışıma hep sen kattım. Baharlar büyüttüm sana içimde içimin en derin en güzel yerinde. Oysa tüm varlığımla yoktun sen.

Şimdiyse sadece hüzün veriyor bana. Yanında olmak bile hüzün. Biliyorum çünkü sen yoksun ve olmayacaksın. Kendime yasak ettikçe seni daha çok sevdi yüreğim. Gözlerine bakmaya korkar oldum. Aklımdan geçenlerden korkar oldum. Sessiz öptüm nefesini,kokunu sen duyma diye, bilme diye.

Çok fazlaydı sevenin. Hep öyle dediler; sen bir yalan desen geçerdi. Gözlerindeki cevaba şimdi korkuyorum bakmaya. Haberin yokken baharlar büyüttüm sana, düşler yeşerttim. Yazlarıma koydum seni. Hayallerimde baş köşede hep sen vardın. Ne çok sevdim ben seni. Kendimden büyük sevdim. Şarkılar yazım sana, şiirler yazdım, uzun cevapsız mektuplar yazdım; hiç bir zaman hiçbirini okuyamadığım.

Şarkılarda sevdim ben seni. Duyduğum her ezgi sesin oldu. Rüzgarda sevdim her esen kokun oldu. Kitaplarda sevdim seni kahraman sen oldun.

Hep seni sevdim bir tek seni. Yüreğimden taştı bu sevda. Kaldıramıyorum yağmur yüreklim. Biliyorum, biliyorum birgün sende seveceksin ben gibi. Ama bi başkasını. Düşünmek bile korkutucu. Ben bilmeyeyim olur mu? Duymayayım, görmeyeyim..

Korkuyorum yağmur yüreklim gözlerine bakmaya; gözlerin derin, gözlerin dünya. Orda takılı kalmaktan korkuyorum. Sen hep yanımdasın oysa, yanımdasın ama.. yoksun ya yoksun işte. İmkansızı beklemek benimkisi, biliyorum. Biliyorum ama hükmedemiyorum gönlüme; çünkü yüreğim seni çok sevdi. Ben katıkça hep sana döndü sevdam. Ey gönlümün sol tarafına düşen ince sızım; aşkın bende bir ömür, gidesi yok, çıkası yok…​