Durdurun dünyayı. İnecek var.

GİTMEK

Gitmek basit bir eylemdir.
Düşünsene;
Başlarken ilmek ilmek ördüğün bir ilişki...
Bağlılığın, üst üste atılmış bağlar, düğümler..
Gitmek şu yüzden basittir. Hiç bir şeyi çözmezsin, hiç bir düğümü açmadan gidersin.
Yani bu yolculuğun ileriye dönük oluşu uzun ve meşşakatli, geriye dönüş ise bir çırpıdadır..
Gitmek bu yüzden basit bir eylemdir. Belki diyeceksin ki, giden kişi zaman içinde zaten sökülmüş, çözülmüştür.
Ona zaten gitmek düşmüştür.
Hayır..
Önceki gece mest olup uyurken, ertesi sabah hayatının en şefkatli kahvaltısını yaparken, aradan geçen bir iki saatin akabininde gidilmez..
Çözülmüş olan mest olmaz. Sökülmüş olan sevemez, okşayamaz, uyuyamaz.
Benim için hala gitmek basit bir eylemdir. İstersek adına kaçmakta deriz. Bu daha dramatik yapar diye böyle de derler.
Ama gitmek zaten yeterince dramatiktir. Onun adına kaçmak, pes etmek, yenilmek gibi laflar yaptığımızda bir şey değişmiyor.
Bazı şeylerin etkisini kelimeler ile çoğaltmaya gerek yoktur. Gitmek zaten çok bir şeydir.
Her şeyin en fazlası, en eksiğidir.
Evet gitmek basittir ve en can acıtıcı şeyler basit şeylerdir.
Kağıt kesiği gibi, şeytan tırnağı gibi, küçücük bir diş çürüğünün yorgan yastık parçalatması gibi...
Yoksa kimse yediği yumruktan sonra günlerce canım acıyor diye ağlamamıştır.
Ama serçe parmağı sıcak suda haşlanan biri günlerce sızlanır.
Dediğim gibi;
En can yakıcı şeyler küçük ve basit şeylerdir. Gitmek basittir. Gelirken kocaman adımlar, koşar adımlar..
Giderken küçücük bir adım ...
Evin kapısında, eşiğin üstünden atılan 37 numara bir adım..
İnsanlık için küçük, giden için basit, aşk için büyük bir adım ..