F
Fenerbahçe
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Dost kimdir?
Dost, varlığıyla sevindirendir. Sevinmek için varlığı yeterli olandır.
Dost, hissedip de dolduramadığınız boşlukları dümdüz edendir.
Dost, dalgakırandır. Bize yöneltilmiş üzüntüler önce ona çarpar ve bize gelmeden dağılır.
Dost, yokuşlarımızı düz edendir. Gelişiyle doldurur farkedilmemiş bir boşluğu… GÜLÜŞÜYLE giderir hüzünleri, loşluğu.
Dost, bütünleyendir.
Dost, aynadır bizi bize gösterir.
Dostun gelişleri zenginleştirir bizi. Vedası ile ezilir içimiz.
Dost’u özlemek de zevklidir.
Dost odur ki, kulakla degil, kalple dinlenir.
Dost ile saniye saat, saat saniyedir; çünki zaman altüst olur.
Dost’tan ayrilik olmaz; o giderken sizi de götürür.
Dost’un dostluğu kendiliğindendir, içtendir, yapısı gereğidir.
Dost, dost olmak zorundadir. Başka türlü olmasi imkansizdir.
Dost, dostluğa mecburdur ve mahkûmdur.
Dostun dostluğu, bülbülün ötmesi, atın kişnemesi, gülün kokması gibidir.
Dost, otelerden de seslenendir. Onunla uzaklardan konuşmak için hiçbir araca, âlete ihtiyacimiz olmaz
Dost, hatırlayınca güç veren, sevindiren ve kendine getirendir.
Dost, ruh ikizimizdir; ağladığımıza ağlayan, güldüğümüze gülendir.
Dost, dosta ait eşyayı bile incitmekten çekinir.
Dost, dostluğuna engel tanımaz, mazeret bulmaz.
Dost’un dostluğu, asıl zor zamanda belirir. Dost, kara günde belli olur. Kara günler, aynı zamanda bir dostluk imtihanıdır. Dostluklar zor zamanlarda sınanmış olur. Bu sebeble de, dostun eskisi daha makbul tutulmuştur. Dostluk yılları aşa aşa demlenir kıymetlenir.
Ancak, bir de yıldırım dostluklar vardır. Gönül frekanslarının birden tutması ve herşeyin tencere kapak uyuvermesi gibi. Bu çeşit dostluklar, ancak geçmişiyle açıklanabilir. Aniden patlayan dostlukların gerisinde, ruhlar dünyasında yaşanmış yakınlıklar vardır.
Dost’u anmak bile tarifsiz bir lezzettir.
Dost, dünyasını değiştikten sonra da dostumuz kalandır. Gerçek dostla, aramıza ölüm bile giremez.
Dost, dostluğun üzerine konuşulmasını istemez. Dost’un dostluğu hep tesettürlüdür, gizlidir, perdeler altındadır. Güneşin camdan nüfuzu gibi sessiz, sakin sızıverir ilgisi, sevgisi ve desteği, bunu ancak yaşayarak, tadarak hissedersiniz.
Dost dediğinizde, vefa, sadakat, candan samimiyet, içten arkadaşlık, karşılık beklemeyen yardım ve destek, dostunun faziletleriyle iftihar etmek, günahlarıyla gözyaşı dökmek vardir.
Gerçek dost, sadece elimizi tutmaz, kalbimize dokunur.
Dost, yürek acılarınızı, açıklamasanızda hisseden ve şefkatiyle giderendir.
Dost, dostunun hatırı için, onun sevdiklerine de saygı duyandır.
Dost, dostunda fani olandır. Dostuyla özdeşleşen ve hep onun gözüyle gören, kulağıyla duyan ve daha da önemlisi, kalbiyle hissedendir.
Dost, « Haydi » deyince, « Nereye » diye sormadan « Peki » diyebilendir.
Dost, dostun havası, suyu, ışığıdır. Bu sebeple dost, giderken havamızı, ışığımızı da alıp gidendir.
Dost, gelişiyle sevinçten, gidişiyle hüzünden ağlatandır. Evet dost, çokca gözyaşı ilham edendir.
Allahu Teala, iyiliğini murad ettiği kimseye, unuttuğunu hatırlatacak ve hatırında olanı yapmaya yardım edecek iyi ve salih bir dost nasib eder.
Dost, varlığıyla sevindirendir. Sevinmek için varlığı yeterli olandır.
Dost, hissedip de dolduramadığınız boşlukları dümdüz edendir.
Dost, dalgakırandır. Bize yöneltilmiş üzüntüler önce ona çarpar ve bize gelmeden dağılır.
Dost, yokuşlarımızı düz edendir. Gelişiyle doldurur farkedilmemiş bir boşluğu… GÜLÜŞÜYLE giderir hüzünleri, loşluğu.
Dost, bütünleyendir.
Dost, aynadır bizi bize gösterir.
Dostun gelişleri zenginleştirir bizi. Vedası ile ezilir içimiz.
Dost’u özlemek de zevklidir.
Dost odur ki, kulakla degil, kalple dinlenir.
Dost ile saniye saat, saat saniyedir; çünki zaman altüst olur.
Dost’tan ayrilik olmaz; o giderken sizi de götürür.
Dost’un dostluğu kendiliğindendir, içtendir, yapısı gereğidir.
Dost, dost olmak zorundadir. Başka türlü olmasi imkansizdir.
Dost, dostluğa mecburdur ve mahkûmdur.
Dostun dostluğu, bülbülün ötmesi, atın kişnemesi, gülün kokması gibidir.
Dost, otelerden de seslenendir. Onunla uzaklardan konuşmak için hiçbir araca, âlete ihtiyacimiz olmaz
Dost, hatırlayınca güç veren, sevindiren ve kendine getirendir.
Dost, ruh ikizimizdir; ağladığımıza ağlayan, güldüğümüze gülendir.
Dost, dosta ait eşyayı bile incitmekten çekinir.
Dost, dostluğuna engel tanımaz, mazeret bulmaz.
Dost’un dostluğu, asıl zor zamanda belirir. Dost, kara günde belli olur. Kara günler, aynı zamanda bir dostluk imtihanıdır. Dostluklar zor zamanlarda sınanmış olur. Bu sebeble de, dostun eskisi daha makbul tutulmuştur. Dostluk yılları aşa aşa demlenir kıymetlenir.
Ancak, bir de yıldırım dostluklar vardır. Gönül frekanslarının birden tutması ve herşeyin tencere kapak uyuvermesi gibi. Bu çeşit dostluklar, ancak geçmişiyle açıklanabilir. Aniden patlayan dostlukların gerisinde, ruhlar dünyasında yaşanmış yakınlıklar vardır.
Dost’u anmak bile tarifsiz bir lezzettir.
Dost, dünyasını değiştikten sonra da dostumuz kalandır. Gerçek dostla, aramıza ölüm bile giremez.
Dost, dostluğun üzerine konuşulmasını istemez. Dost’un dostluğu hep tesettürlüdür, gizlidir, perdeler altındadır. Güneşin camdan nüfuzu gibi sessiz, sakin sızıverir ilgisi, sevgisi ve desteği, bunu ancak yaşayarak, tadarak hissedersiniz.
Dost dediğinizde, vefa, sadakat, candan samimiyet, içten arkadaşlık, karşılık beklemeyen yardım ve destek, dostunun faziletleriyle iftihar etmek, günahlarıyla gözyaşı dökmek vardir.
Gerçek dost, sadece elimizi tutmaz, kalbimize dokunur.
Dost, yürek acılarınızı, açıklamasanızda hisseden ve şefkatiyle giderendir.
Dost, dostunun hatırı için, onun sevdiklerine de saygı duyandır.
Dost, dostunda fani olandır. Dostuyla özdeşleşen ve hep onun gözüyle gören, kulağıyla duyan ve daha da önemlisi, kalbiyle hissedendir.
Dost, « Haydi » deyince, « Nereye » diye sormadan « Peki » diyebilendir.
Dost, dostun havası, suyu, ışığıdır. Bu sebeple dost, giderken havamızı, ışığımızı da alıp gidendir.
Dost, gelişiyle sevinçten, gidişiyle hüzünden ağlatandır. Evet dost, çokca gözyaşı ilham edendir.
Allahu Teala, iyiliğini murad ettiği kimseye, unuttuğunu hatırlatacak ve hatırında olanı yapmaya yardım edecek iyi ve salih bir dost nasib eder.