Seni Beklerken
Hadi ne duruyorsun…
Ağlasana
Yağmurlar gibi yüreğime
Hıçkırıklara boğulsana
Haykırsana sevdanı yankı alevleriyle
Konsana yüreğime bir kuş misali
Gecemin sessizliğini bozsana
Kış ve Dolunay
Küçük yerlerde
daha kendine özgü
kış sıkıntısı.
*
Bıraksam yükselecek Dolunay
hızla.
Bırak, kalsın biriksin tortusu
içime, hızla.
*
Karlı tellerdeki saksağanlardan başka
hiçbir yere uğramaz bu tren.
*
Kapattım ışığı.
Seviyorsam
kalbim ve dolunay
ışıtır odayı.
*
Buz gibi ortalık
saçaklardan sarkıyor soğuk.
Nasıl güzel bir şeymiş
şu yalnızlık
DOLUNAY
Ay, dolunay,
Ak yeleli dolunay.
Semaların sevdası,
Gecelerin rüyası,
Ondördü, onbeşi, ziyası,
Gönlümün hülyası,
Derdimin devası,
Ay, dolunay.
Bayrağımın hilâli,
Gök kubbenin cemali,
Kamer, sevgili,
Yüreğimde simgeli,
Ay, dolunay.
Gözümün nuru,
Gönlüm sûruru,
Varlığı yüce, aydınlık gece,
Aşkıma ömür,
Hoş bir bilmece,
Ay, dolunay,
Asumanın gururu,
Mehtabın umûru,
Dünyanın nûru.
Göklerde özlemim,
Bayrağımda sevgim.
Sen nerdeysen, ben ordayım,
Be nerdeysem, sen ordasın,
Ay, dolunay, dolunay…
Dolunaylı Geceler…
Yirmi sekiz günde bir, dolunaylı her gece,
Beni kader ağına, atan gelir aklıma.
Gözyaşı damlasından, bir şiir verir hece.
Esin kaynağı siman, o tan gelir aklıma.
Sabahsız gecelerde, gelmeyen uykum gibi,
Özlemle geçen günler; denizlerde kum gibi…
Her gecene ışıkken, damla damla mum gibi;
Ben hasretle erirken, yatan gelir aklıma.
Meleklerden yas geldi, Kör Şeytan’a uyana.
Umutlar paramparça saçılırken dört yana,
Kıskandığım bedeni, şimdi başka bir cana;
Beni hiç düşünmeden, katan gelir aklıma.
Hangi güçten af gelir, aşka mezar kazana?
Yine sitemin düşer, aşka destan yazana,
Baharı yaşatmadın, diye erdim hazana.
Bana sebepsiz yere, çatan gelir aklıma.
Saçıma düşen aklar, hasret günleri saydı.
Hicran kızıl korunu, sensiz yıllara yaydı.
Bana damla düşmüyor, hani umut deryaydı?
Hasretin kör kuyusu, vatan gelir aklıma.
Bin hayalin düğümü, kavuşma rüyasının,
Ben çektikçe uzayan, sonu gelmez yasının,
Uçsuz bucaksız olan, bir hüzün deryasının,
Çırpındıkça dibine, batan gelir aklıma!
Dolunaylı geceler, zalimin nazarında,
Bin bir acı dökülür sitem ve azarında.
Adım:Aşka Esir’di, kaderin yazarında.
Boynu zincirli beni esirler pazarında,
Halkalı köle diye satan gelir aklıma!
Dolunay BAKIŞLIM
Bazen bir fırtına bazen de taşkın
Dolunay bakışlım şimşek çakışlım
Bedelsiz bir sevda gönülde şaşkın
Dolunay bakışlım yürek yakışlım
Susarak sükutu gizler yüzünde
Hasreti kaynıyor gönül közünde
Nur saçar bakarken iki gözünde
Dolunay bakışlım sürme çekişlim
Ruhunda gizlenmiş hicrân busesi
Hançereden çıkar lahûti sesi
Muazzez Vatan`ın necip güftesi
Dolunay bakışlım sevda büküşlüm
Firdevsi rüyaya mağrur bir gece
Suskun yüreğinde sanki bilmece
Zamanı çevirir ülküde hece
Dolunay bakışlım şiir akışlım
Bir asalet parlar duruşu aydır
Sineye işlenmiş özü hilaldir
Gittiği yol serhat ya da ikbaldir
Dolunay bakışlım yıldız nakışlım
DOLUNAY YÜZLÜM…
Öylesine içten, öylesine sıcak,
Hipnoz bakışlı, can yakan
Kömür karası gözlerine daldım…
Bir yolunu bulup da çıkamıyorum…
Lazer ışınlı bakışlarına kilitlendim
Çırpınıyor, kurtulamıyorum…
Ok gibi kirpiklerin saplandı sol yanıma
Yaralandım gülüm, sana diyemiyorum…
Balköpüğü sözlerinle avunuyor,
Sana olan hasretimi bastırıyorum…
Dolunay yüzlüm,
Dış güzelliğini, al, al yanaklarını,
Gül pembesi dudaklarını anlatırken,
İç güzelliğine, o muhteşem yaratanın
Eserine gölge düşer diye korkuyor,
Şaheserinde kusur bulamıyorum…
Ben ki; deli yürekli,
Bulutlara üfleyen,
Gölgesine posta koyan…
Karadeniz iklimi gibi,
Sonbahar mevsimi misali,
Sudaki med-cezirler gibi…
Anlık değişmelerini,
Hindi gibi kabarmalarını
Hoş görüyor,
Kızıp da canına…
Okuyamıyorum.
Çünkü ben……….!
AY DOLUNAYDI
Önce karanlıktı her taraf
sonra bir ay doğdu üzerime
iki dağın arasından,
nazlı nazlı
yavaş yavaş
aydınlattı ortalığı
ay dolunaydı,
ben derbeder.
Saat beşi beş geçe
on+bir
iki kişi nöbetçi
biri garaj biri kule
ben mevsimi geçmiş bir lale
sararıp solmuşum
şafaktan birgün daha yolmuşum
yağmaya hazır bir bulut gibi
dertlerimle dolmuşum
Ay aydınlıktı
neye yarar
şafak karanlık
günler boynuma asılmış
paslı gerdanlık
DOLUNAYLA ÖPÜŞTÜM
Hayat dik bir yokuş tırmanmam gerek
Zorlukları yılmadan hep aşmam gerek
Korkmadan; hep dikine hep dinginine
Yukarı yukarı… yukarı… daha da yukarı
Fırtınalar koptu
Şimşekler çaktı
Yıldırımlar düştü
Ufacık karıncaydım
Hiç korkmadım
Dağların şahikalarında durdum
Yanımda melekler
Uçurdular mavi bulutlarda
Dolunayla seviştim
Yıldızlarla gülüştüm
Erdem dolu nefesimi soludum
Eridi buzlar.
DOLUNAYDAYIM
Dolunaya vurdu yüreğim
En hayta duygulara
Açıldı gecemin bir kapısı.
Geceyi yuttu Ay,
Ayak parmaklarımda oynadı
Sular.
Gel gitlerle sallanırken bedenim
Korktum sensizlikten
Kıyısında saklandım denizin.
Bir eldi bedenimde gezinen
Yenildim ürkekliğime.
Dağıldı geceye damarlarımın her bir ucu
Titredi
Yer
Gök…
Sol yanıma koydum seni
Kıyamadım kaldırmaya.
Dolunayın ışığında
Baktım…
Baktım…
Sana.
Yoksa rüyalar mı kandırdı beni
Anlayamadım.