-
- Katılım
- Kasım 23, 2010
-
- Mesajlar
- 329
-
- Tepkime puanı
- 2,359
-
- Puanları
- 353
-
- Konum
- Neptün
Düşüyorsun bâzen, acıyor bir yerlerin. Yılıyorsun hayattan, yaşamaktan, nefes almaktan ama yine de devam ediyorsun. Her şeyi bir kenara bırakıp yaşamak için çaba sarf ediyorsun. Bâzen öyle güçlü oluyorsun ki ettiğin sabra kendin bile şaşıyorsun. Yıkılmıyor dik duruşun; çünkü hayat şansı muazzam bir nîmet, çünkü bir kez veriliyor.
''İnsanların kanatlara bakış açıları farklıdır. Bazıları başkalarının kanatları altına sığınarak yaşamayı sever, bazıları kendi kanatlarıyla uçmayı. Bazıları başkalarına kol kanat germeyi sever, bazıları başkalarının kanatlarını kırmayı.'' demiş, yazar. Ne kadar da haklı oysa. Sonra yine demiş ki, "Eğer sizden sokakları süpürmeniz istenirse, Michelangelo'nun resim, Beethoven'ın beste veya Shakespeare' in şiir yazdığı gibi süpürün. O kadar güzel süpürün ki, herkes durup, " Burada işini çok iyi yapan bir çöpçü yaşıyor' desinler."
Yâ işte böyle. Başarmak için sabretmek şart tabi ama başarıp kazanmak için azim kadar önemli diğer bir olgu da kendine güvenmektir. Başta başkalarına, sonra kendine hiçbir zaman haksızlık yapma. Sevmeyi bilemiyorsan bile buğz etmemeye çalış, kin gütme, haset etmemeye çalış. Bak göreceksin hayat o zaman daha değerli, daha renkli, daha ihtişamlı gelecek sana.
Denemesi bedâva.
