Gerçek sevgi seviyorum demekten çekinmekti
hiç diyememekti belkide...
Keşkelerle yaşamaktı kimi zaman
hayali olsun olmasın yaratırdı zihin onu.
Belki Onu, belkide gölgesini...
Ama yinede var ederdi.
Özlemezdi yanı başında olurdu özlese bile özlemi.
İşkence gibi belkide bedene, ruha ihanet gibi inadına...
Aşk misali şarap içmekti.
Yemek yemekti sevgi gibi .
Özlemse şahane yanlızlığının bedeli
belkide incinmekti her defasında.
Zamana karşı koymaktı belkide.
Belkide her daim zamanda bir beelkide olarak kalıcaktı.
Acının tanımı bu olsa gerek.