Gittiğin gün yumruğumu vurduğum
duvarla yüz yüzeyim şimdi
bu şehir
ayrılıkların en kötüsünü yükledi gençliğime
ve sen bana
dayanılmaz bir bekleyiş bıraktın
bitmiyor
yine eylüle denk gelmişti firarın
sararmış bir mevsimde unuttun beni
ben gözlerini sakladım odamda
gülüşünü hapsettim ömrüme
gülüşün ki şimdilerde uykumu yokluyor