damlı evde yaşamak

dedemler o zamanlar gecekondudan bozma çatısı olmayan bi evde oturuyolardı. mahalle gecekondu mahallesiydi zaten. gecekondu mahallelerinin çocukları delikanlı olurlar. benim kuzenler de öyleydi. ama az itlik yapmadık millete. yazın memlekete gidince orda kalırdık. evler çok yakın olduğundan damdan dama atlamak da mümkündü. hava kararmaya yakınken 15 kuzen toplanır yerden taş bulur tişörtlerimize doldururduk. sokaktan geçen yabancıları taşlardık xdd yine kendi çapmıızda parti yaparken 12 yaşlarındaki bi çocuğun kafasını yardım. oysa kuzenim mahalleden olanlara saldırmayacağımızı söylemişti. bu 12 yaşındaki velet mahalleden arkadaşlarını toplamış ve bizim çeteye karşı bi çete oluşturmuş. bi gün biz sokakta yürürken o karşı çeteden bisikletliler benim olduğum tarafa torpil attı ve "sen misin lan bizim çetedeki kıza torpil atan" benzeri bi atarla müthiş bi kavga çıktı. kızlara bi şey olmadı. ama bütün erkek kuzenlerimin ağzıyla burnu yer değiştirmişti. tabi düşman çete de aynı durumdaydı.
sonra bi zaman geldi ananem vefat etti ve dedem ordan taşınarak bi apartman dairesine yerleşti. bi daha düşman takımdan biriyle karşılaşmamıştım. ta ki üniversiteyi kazanıp ortamda karşılaşıncaya dek. müthiş zevkliydi.
fakat konumuz bu değil xdd dam varsa geceleri damda yatılır ayrıca. uyurken damdan düşüp yaralanmak da doğaldır. o evlerdeki tadı lüks dairelerde bulamadım şahsen.