'Sensiz'lik vakti geldi
çattı
...Acılı
tedavisi mümkün olmayan bir operasyona giriyor gibiyim....
Sessiz
durgun...Çıt çıkmıyor ne odamda
ne bedenimde
ne de ruhumun en dip köşelerinde....'çıt' yok!
Çok ses çıkardım şimdiye dek....Sustum sandım ama konuştum.Bazen bağıra çağıra
bazen de sessizce anlatmaya çalıştım....Anlamadın?
Anlatmaktan vazgeçtim çoğu kez...Pes etmek değildi
başka birşey
tanımlayamadım...Şimdi sorsan yine açıklayamam....Zaten faydası da olmaz....Anlamsız!....
Anlatmaktan vezgeçtim.Pes etmedim
yılmamalı....Ben de anladığın dilden konuşmaya çalıştım.Başarabildim mi
sormuyorum sana!...Cevabını merak etmiyorum.
*Şu an tek merak ettiğim bunun senin eline geçip geçmeyeceği....Okuduğun an ne hissedeceğin....
Bunları öğrenmemi imkansızlaştıracağım saatler sonra.....
Evet
saatler sonra.....
Kendimi yalnızlığın kollarına attım...Senin kollarına değil....ki bana hiçbir zaman sadık olmadılar....Ne gözlerin
ne bedenin
ne dilin
ne sözlerin....Ne de yüreğin!...
*Sözlerinle dolu herşeyi attım.....Kalamazlar bende....
Sesini unutmaya mahkum ettim kendimi....
Çabalıyorum işte...Yapmalıyım
artık biliyorum....
"Unut kahrolası!...." diye sesleniyorum beynime
kalbime...
Mektuplarını
bana yazdıklarını
sevdiğini anlatan cümlelerini
aklına gelen ne varsa....Son bir kez okudum....
Keşke
gerçek olabilselerdi.Ya da dediğin gibi gerçekliğe yaklaş-
saydı....'Neden??' çığlıklarım odada yankılanmakta şimdi.....Sadece soruyorum kendime 'Neden?'....Ama bu soruyu kendime değil
sana sormalıydım
değil mi?...
Şarkılarımızın hepsini silmeliyim hafızamdan....Her duyduğumda...hayır
kesinlikle silinmeli!....
"Kes sesini!" dedim yüreğime
şimdiye kadar....Dinlemedi
hep sana koştu....Hata ettiğini göstereceğim ona da...
Saatler kaldı
yalnızca saatler!....
*Duvarımdaydı fotoğrafın....Kaldırdım!...Yetmedi
yaktım
!Yan ışını izledim....Biliyor musun
aynı benim canımı yakışın gibiydi....Yavaş yavaş
sezdirmeden -sen öyle sandın- ama en sonunda kül....Ardında sadece 'kül'.... Düşün şimdi
senden bunu istiyorum ama
düşünmene bile gerek yok değil mi?Söz konusu benim değil mi?
Düşünme beni
hatta hiç aklına getirme....Hatırında olmayayım!....
Yalanlarını da al
çık hayatımdan!....Ağır geldiler bana....Gitmelisin artık benden!....
Giiiit!....
Ama
dur....Kal...
Ben...Bekle!...
*Hayır...."Seviyorum"demeyeceğim....Ben
ben...gide bilirim...Cesaretliy im
merak etme....Yine diyorum sana...Göreceksin....Ve bir daha beni hiç göremeyeceksin....
-Saate bakmadım
kaç saat sonra
bilmiyorum....-
Sadece gitmeni istiyorum şimdi....Git!...
*Seni merak etmiyorum
sen....umrumda değil!....Evet
umrumda değilsin!...Ben?...Kendim de umrumda değil
ben kendimi unutalı çok oldu....Anlamadın dedim ya
anlaman çok zor....Hatta imkansız!....
"Anlıyorum"
"Anladım"lar her söylenişinden sonra ispat etti anlaşılmazda olduğunu...
*Bir tek senden gelenleri imha etmedim -ya da imha etmeye çalışmadım- benden sana giden tüm sözler
mahkumiyete girdi...Artık hiç özgürlüğe kavuşamayacak cümleler.. -Zamanım daralıyor...İstesem de özgür bırakamam hecelerimi...-
Bittin sen
bende....
Bitiş bende daha önce başladı...
Somut bitmişliğe tanık olacaksın
bekle...Saatler sonra...
Canının yanması nedir bilir misin?...
Nerden bileceksin!...
Bilsen de can yakmak kadar iyi bilmezsin
eminim.....
Saatler dedim ya
saatler sonra!...
Ama şimdiden...elveda!....
*Merak ediyorum hala bu eline geçince ne hissedeceğini...Tüm sevdiklerim
sevenlerim!Affetsinler beni...
*Sözlerin hala kalbimin en kuytularında
zihnimde....
*Fotoğrafın yanımda
sol yanımın üstünde duruyor hala...
*Sana olan hiçbir zerrem eksilmedi...Son anımda bile mektup yazıyorum işte....Saatler sonra ya da günler...Sen bunu okuduğunda
anlayacaksın!...
*"Elveda!" dedim...Ancak
son sözüm o değil...
Seni seviyorum!...
Seni seviyorum!...
Seni seviyorum
...Acılı
Sessiz
Çok ses çıkardım şimdiye dek....Sustum sandım ama konuştum.Bazen bağıra çağıra
Anlatmaktan vazgeçtim çoğu kez...Pes etmek değildi
Anlatmaktan vezgeçtim.Pes etmedim
*Şu an tek merak ettiğim bunun senin eline geçip geçmeyeceği....Okuduğun an ne hissedeceğin....
Bunları öğrenmemi imkansızlaştıracağım saatler sonra.....
Evet
Kendimi yalnızlığın kollarına attım...Senin kollarına değil....ki bana hiçbir zaman sadık olmadılar....Ne gözlerin
*Sözlerinle dolu herşeyi attım.....Kalamazlar bende....
Sesini unutmaya mahkum ettim kendimi....
Çabalıyorum işte...Yapmalıyım
"Unut kahrolası!...." diye sesleniyorum beynime
Mektuplarını
Keşke
saydı....'Neden??' çığlıklarım odada yankılanmakta şimdi.....Sadece soruyorum kendime 'Neden?'....Ama bu soruyu kendime değil
Şarkılarımızın hepsini silmeliyim hafızamdan....Her duyduğumda...hayır
"Kes sesini!" dedim yüreğime
Saatler kaldı
*Duvarımdaydı fotoğrafın....Kaldırdım!...Yetmedi
yaktım
!Yan ışını izledim....Biliyor musun
Düşünme beni
Yalanlarını da al
Giiiit!....
Ama
Ben...Bekle!...
*Hayır...."Seviyorum"demeyeceğim....Ben
-Saate bakmadım
Sadece gitmeni istiyorum şimdi....Git!...
*Seni merak etmiyorum
"Anlıyorum"
*Bir tek senden gelenleri imha etmedim -ya da imha etmeye çalışmadım- benden sana giden tüm sözler
Bittin sen
Bitiş bende daha önce başladı...
Somut bitmişliğe tanık olacaksın
Canının yanması nedir bilir misin?...
Nerden bileceksin!...
Bilsen de can yakmak kadar iyi bilmezsin
Saatler dedim ya
Ama şimdiden...elveda!....
*Merak ediyorum hala bu eline geçince ne hissedeceğini...Tüm sevdiklerim
*Sözlerin hala kalbimin en kuytularında
*Fotoğrafın yanımda
*Sana olan hiçbir zerrem eksilmedi...Son anımda bile mektup yazıyorum işte....Saatler sonra ya da günler...Sen bunu okuduğunda
*"Elveda!" dedim...Ancak
Seni seviyorum!...
Seni seviyorum!...
Seni seviyorum
