Çok Önemli Şeyler Değil.

A
⚪ Konu sahibi son olarak 3119 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Sıkıldım, uyumadan önce bir şeyler karalamak istedim.
Neden bilmiyorum ama hala olmanın güzelliklerini anlatasım geldi.





3 ay önce dünyaya gelen, el kadar bir bebek girdi hayatıma ama normal bebek duygusunun dışında bir his bu. Hani başkalarının çocukları olur falan mutlunolur, sevinirsin ya.. işte bu duygunun on katını düşünün.. ilk halelri, gözlerinin önünde yavaş yavaş büyümesi, gülmeleri, ağlaması.. bunların duyguları o kadar farklı ki, hayatımı değiştiren bir bebeğe sahibim. Büyümesi için dualar ediyorum, çabuk büyüsün, gezelim eğlenelim istiyorum. O kadar güzel ki.. Tanrım bebekler, çocuklar çok masumlar. Ne güzel yaratıyorsun.

6 ay sonra da teyze oluyorum. Artık kafayı yerim bunlara ajsjdka

Çok güzel bir duygu lan. Tarifi yok. Anlattıkça eksik kalıyor.

Tanrım teşekkür ederim.
 
Gün aymış ama hiç farkında değilim.
Heh hazırlan git kursa, gor taramaya iyi not al, Türkçe hocası bana kitap hediye etsin. Amin.
 
Havaya aldanıp mont giyinmedim evet. Sonra kurstan çıkışı bir yağmur yağmaya başladı ki sormayın.
Yağmur güzel de, fırtına neden çıkıyor ki? Iki bir arada ı ıh olmuyor.
 
Evde yalnız oluşumdan mıdır bilmiyorum ama kafayı bulmak için çakmak ve balon iyi gidiyor şu an.
Iyi olmak istemiyorum ben ama her defasında niye olan bana oluyor ki..

Neyse başım bir tuhaf
 
Nereye gitsem, nereden kaçsam olmuyor.
Neden bu günler geçmiyor.
Tam toparlandım diyorum, bir yerden bir patlak veriyor.
Cehennemden çıkamıyorum.
Yalnız kalayım diyorum, o da olmuyor.
Burayı bırakayım diyorum, yine yalnız kalıyorum..
Iyi değilim Tanrım.
 
Gün aymış.

Bugün uykumu aldım ve Tanrım yine çok tatlıyım. Neyse tamam aksjdksla

Sınava az kaldı.
Şu üniversiteyi kazanırsam bütün hayallerimi gerçekleştireceğim biliyorum.
Biraz daha sabır.
 
Merhabağ;

1. İnşallah üniversiteyi kazanırsın (AMİN)
2. Teyze olmak anne olmanın yarısıdır derlerdi. Lafta gelirdi bana taaki teyze olana kadar. İnsan meleklerin yeryüzüne gelişine tanıklık ediyor gibi..
 
ira' Alıntı:
Merhabağ;

1. İnşallah üniversiteyi kazanırsın (AMİN)
2. Teyze olmak anne olmanın yarısıdır derlerdi. Lafta gelirdi bana taaki teyze olana kadar. İnsan meleklerin yeryüzüne gelişine tanıklık ediyor gibi..
Genişletmek için tıkla ...

Merhabaaaa

Teşekkür ederim inşallah kazanırım :cici:

Kuzenlerimin çocukları oldu falan hepsinin büyümesine şahit oldum baktım falan ama böyle hiç hissetmemiştim. Muazzam bir duygu. Tarifi gerçekten yok bunun. Ya o kadar mükemmeller ki sevdikçe insan böyle tuhaf oluyor. Bak salak gibi sırıtıyorum şu an aklıma gelince aksjsks
 
Hayatıma adım atmam için son bir hafta..
Olumlu ya da olumsuz.
Gidişlerim olacak ve
Arkama bakmayacağım.
Çünkü bu hayat benim. Başkasının değil.
 
Biliyorum iyi olacağımı.
Zamanla kavga etsek bile, biliyorum işte.
Bana da gülecek bu özgürlük. Elimden tutup beni kurtaracak.
Tahammül edemediğim doğru ama elimden bir şey gelmiyor işte..

Pazar sınav var. Zoruma gidiyor bir sınav hayatımı belirlemesi.
Kafayı yemeden atlatmak istiyorum.
Kazanmam gerek.
Yoksa bir daha ben olamayacağım.

Üzgünüm.
 
Son zamanlarda yeni keşfettiğim cafe'ye gidiyorum. Oranın çoğu cafe'den farklı yönü çok sade ve masalarda hep nostaljik fotoğraflar var. O cafe'de keşfedilmesi gereken o kadar çok insan fark ettim ki.. herkes kendi halinde, farklı tarzlarda, herkes kendi gibi, samimi, içten ve sıcak.. sahibi de çok güler yüzlü ve konuşkan. Gittiğim her cafe de bir çok şey eksik.hissediyordum. sıkılıyordum falan ama bu cafe gerçekten ben de farklı. Insanlar süzmüyor ve ne olursaniz olun sizi kabul edecek insanlarla dolu. İzliyorum hepsini, hepsi birbirinden farklı.

Ha bir de çay 1.5 TL orada. Bu da büyük bir etken tabi ehehe : )
 
Acaba son zamanlarda geceleri bana fon dinlemeyi bıraktırsalar mı?
Bir tuhaf oluyorum, canlanıyor bazı şeyler. O esnada kilitli kalıyorum yine.
Kalbime bir ağrı giriyor ama saniyelik bir şey. Zannedersin ki saatlerce ağrıyormuş gibi iz bırakıyor.
Bazen hafıza kaybı yaşamak istiyorum sanırım.
Bazı şeylerin ağırlığı hâlâ geçmedi.
Tükenmiyorum.
Bitmiyorum.
Aksine güçleniyorum ama kaynolmaktan korkuyorum.
 
Bugün saatlerce üniversitede ki bütün insanları tek tek izledim. Farklı tarzlar, farklı yüzler, farklı bölümler farklı kahkahalar, farklı yalnızlıklar keşfettim. Kazanırsam bu sene, ben de onlardan biri olacağım. Farklılıkların içinde bir de ben eklenecektim.

Tek başına oturan insanlar ve kalabalıkta sessiz kalan insanlar daha çok dikkatimi çekiyordu. Biraz cesaretim olsaydı, yanlarına gidip tanışmak isterdim. Sonra onlarla birlikte susardık. Susmak, konuşmanın baslangıcıdır, çığlıklarıdır.
Susmak bazen en büyük devrimdir..
 
Aslında depresif değilim, bunalımda da değilim. Evet eskiden bazı sorunlarımdan dolayı öyle biriydim. Ama şimdi düzeldim. Sadece bu aralar büyük korkularım var, gelecek kaygım var bu kadar. Kendimi biraz çektim ve güçsüz zannetseler de güçlüyüm. Bazen acılarını belli etmek çaresizlik ya da güçsüzlük değildir. Sadece dökülüştür. Çünkü bazen siz bunu anlamasanız da anlaşılmak isteyen bir benliğimiz var. Bazen sadece dökülüyorum. Kaçaış planları olur ya insanların, benim de ya da benim gibi olanlarında sadece yazmak kaçış yoludur. Kim ne düşünmüş durumuna bakmayız ya da farklı bir karaktere bürünmeyiz. Aslında bu biz oluruz ama siz bunu fark edemezsiniz.

Bazen sadece fazla doluyorum ve dökülüyorum. Uçurumun kenarında dans etmek gibidir bu.



[YOUTUBE]0P5jV4lHHR0[/YOUTUBE]

Bu arada, seni özlemişim Tom.
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri