geri zekalı ideolojiler, başkasından duyma fikirler,
başkasına ait dünya görüşleri, başkasına ait sevgililer
güneş ışığının ayırıp, ay ışığının aşık ettiği ehlikeyf günler,
bir zaman sonra, onsuz değil, onunla geçirdiğin günlerin acı vermesi.
bir mum etrafında yapılan ayinler, batıl çıkar da,
ışığını siktir edip, ay inler.
neyse
belki şiddetli bir yağmurdu bu, ben didar.
belki de peşimden ateş açan bir polis memuru, ben suçlu.
ikisine de hiç yakalanmadım.
gidemiyorum ki
sözlerin dur ihtarı, gözlerin vur emri senin
çok öncesi
belki yıllar önce yaşamış ve öldürülmüş,
haksızlığı yaymaya çalışan muzip bir peygamberdi bu, ben mihrak.
belki de bir kenti miting meydanında yağmalayan lider, ben halk.
ikisine de hiç inanmadım.
şimdiki zaman
belki devlet öldürmekte es geçmeyen bir silah, ben göz
belki de mermi diye içine doldurulan millet bu, ben kan.
belki her gün binlerce insanın yürüdüğü yerde bir mayın,
belki de binlerce insanın içinde fuhuş yaptığı otel odasıydım.
bilmiyorum, hiç basılmadım
alt üst olsaydı böyle,
belki,
polis memuru otel odasını bassa, binlerce insan şiddetli yağmura yakalansa,
peygamber miting meydanında oy toplasa, lider devleti yıksa,
sarılsam demiyorum mermi ben olsam, silah belinde olsa, herkesi öldürebilir ve masum olduğuna inanabilirdim.
bilmiyorum. o kadar derin ki
ne zaman acıdığında göğsümü tutsam
sırtımdan sapladığınız bıçakların, sivri uçları geliyor elime.
başkasına ait dünya görüşleri, başkasına ait sevgililer
güneş ışığının ayırıp, ay ışığının aşık ettiği ehlikeyf günler,
bir zaman sonra, onsuz değil, onunla geçirdiğin günlerin acı vermesi.
bir mum etrafında yapılan ayinler, batıl çıkar da,
ışığını siktir edip, ay inler.
neyse
belki şiddetli bir yağmurdu bu, ben didar.
belki de peşimden ateş açan bir polis memuru, ben suçlu.
ikisine de hiç yakalanmadım.
gidemiyorum ki
sözlerin dur ihtarı, gözlerin vur emri senin
çok öncesi
belki yıllar önce yaşamış ve öldürülmüş,
haksızlığı yaymaya çalışan muzip bir peygamberdi bu, ben mihrak.
belki de bir kenti miting meydanında yağmalayan lider, ben halk.
ikisine de hiç inanmadım.
şimdiki zaman
belki devlet öldürmekte es geçmeyen bir silah, ben göz
belki de mermi diye içine doldurulan millet bu, ben kan.
belki her gün binlerce insanın yürüdüğü yerde bir mayın,
belki de binlerce insanın içinde fuhuş yaptığı otel odasıydım.
bilmiyorum, hiç basılmadım
alt üst olsaydı böyle,
belki,
polis memuru otel odasını bassa, binlerce insan şiddetli yağmura yakalansa,
peygamber miting meydanında oy toplasa, lider devleti yıksa,
sarılsam demiyorum mermi ben olsam, silah belinde olsa, herkesi öldürebilir ve masum olduğuna inanabilirdim.
bilmiyorum. o kadar derin ki
ne zaman acıdığında göğsümü tutsam
sırtımdan sapladığınız bıçakların, sivri uçları geliyor elime.