Çocukluğa özlem.

Konu sahibi son olarak 1209 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...


Eskiden mi güzeldi herşey? Çocukken hani? Çocuk olmamıza rağmen kendimizi büyümüş kabul etmelerimizde mi?
Şimdi ki aklım olsa büyümeye o zaman ki kadar meraklı olmazdım.
Arttıkça yaş aslında yaşta değil yaşanmışlar küçülmek istemiyor mu insan ? Yana yakıla özlem duymuyor mu geçmişe?
Hep masum kalmak bilmemek bazı şeylerin acısını. Tek acıyı yere düşmek ve dizlerimizi yaralamak sanmak.
Her acı her yaşanmışlık katılıyor da bir öncekinin üzerine yormuyor mu geleceğini.
Büyüdük işte be ! büyüdük mecbur yaşayacagız demek mi ? Elimde olsa sarılırdım sımsıkı çocukluğuma.
eskiden mi güzeldik eskiler mi güzeldi biz mi büyüdük zaman mı eskitti
diyorlar ya.
Öyle işte. Bazen o çocuk yanım bir yerler de saklanıyor hiç ummadığım anlarda köşe başından çıkıyor.
Bazen de hiç varolmamışçasına yoklaşıyor hissedemiyor insan kahkalarını . Sanki bir girdaba dolanıyor da küçük yaş'larını büyüklerine yamalıyor.
İnsan bir anlıkta olsa cocukluk neşesine kapılıyor da bir günde de kırkyıl yaşlanıyor. Sanırım hayat bu.
Hayatın bize giydirdiği kıyafetler.

Şikayet etmek değil bu sadece bir özlem geri gelmeyecek çocukluğuma.

Bu da bir umuda hediye olsun.
https://www.youtube.com/watch?v=v9OhV7MXlgk
 
Her şey daha saftı ve temizdi hayatlar.
Teknolojinin esiri değildik mesela.
Sokaklardaydık.
Mesela bayram alışverişlerini hatırlarmısın? İnternetten değilde, çoluk çocuk hep bir gün öncesinden nasıl tatlıydı telaşlar.
Oyunlarımız sokaklardaydı ve bir aradaydık hepimiz.
Ben en çok mesela sahura kalktığımız gecelerden burnuma gelen o mis gibi bazlama kokularını özlüyorum, dışarda bağırıp duran bozacı abiyi mesela :)
Ne kadar güzelmiş her şey.
Yine de şanslıyız, en azından çocukluğunu son yaşayan asıra ait çocuklarız.
 
Her şey daha saftı ve temizdi hayatlar.
Teknolojinin esiri değildik mesela.
Sokaklardaydık.
Mesela bayram alışverişlerini hatırlarmısın? İnternetten değilde, çoluk çocuk hep bir gün öncesinden nasıl tatlıydı telaşlar.
Oyunlarımız sokaklardaydı ve bir aradaydık hepimiz.
Ben en çok mesela sahura kalktığımız gecelerden burnuma gelen o mis gibi bazlama kokularını özlüyorum, dışarda bağırıp duran bozacı abiyi mesela :)
Ne kadar güzelmiş her şey.
Yine de şanslıyız, en azından çocukluğunu son yaşayan asıra ait çocuklarız.

Hatırlamam mı ya ben hep kırmızı bayramlıklar kırmızı papuclar alırdım :)
Evet şanslıyız ki sokaklarda büyüdük oyunlarla arkdaslık kardeşlik vardı . Derdimiz yoktu.
Yorgunluğumuz bu yüzdendi. Geri dönmek isterdim o zamanlara .
 
  • Beğen
Tepkiler: diE
Hayata bir çift gözle bakıyorduk en azından, araya giren saydam ekranlardan değil.
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri