Anneler kendi kendilerine yorum yaparak, komşu çocukları ile kıyaslayarak kendi çocuğunun "iştahsız ve zayıf" olduğuna karar verip doktorlardan yardım ister. Veya çevresinde dedikodu yapar. Toplumlarda bu çocukların şişman olması annelere gurur verir. Zayıf olan ya da zayıf olduğu sanılan çocuk suçlu duruma düşer ve "iştahsızlık" şikayeti ile doktora götürülür.
İştah, severek ve isteyerek gerektiği kadar besin yemektir. Açlık duygusu ise; vücut için gerekli enerjiyi sağlamaya yönelik biyolojik bir reaksiyondur. İştahsız çocuklar, severek ve isteyerek yemek yemezler. Bazıları yemeğe oturmak bile istemezler. Bazılarıda, 1-2 lokma yedikten sonra yemekten vazgeçerler. Zorla yedirilirse de kusarlar. Yani "yarı aç, yarı tok" yaşarlar. İştahsızlık yarı açlık olduğuna göre; zayıflık, boy kısalığı, gelişme geriliği gibi sendromlarıda birlikte getirirler, doğal olarak büyüme ve gelişmeyi engeller. Kısa süreli iştahsızlık fazla bir belirti vermeyebilir. Ancak 10-15 gün ya da daha uzun süren iştahsızlıklar da belirgin gelişme geriliği bulguları görülecektir. İştahsızlıklar "gerçek ve gerçek dışı" olarak sınıflandırılabilir.
Çocuklar açtır. Fizyolojik ya da psikolojik etkenler nedeni ile yemek yemekte, iştahsızlık sanısını yaratmaktadır. Bazende çocuk iştahsız değildir. Annenin uyguladığı yöntemler ve çevrenin etkisi ile çocuk iştahsızmış gibi bir izlenim yaratabilir.
Çocuk beslenme zamanı gelince açlık duygusu nedeni ile açlığını gidermek için ağlar. Mama veya meme verilince iştahla başlar, sonra bırakır ve tekrar ağlamaya başlar. En az 3-4 saat aç kaldığı halde bir süt çocuğun mamayı geri çevirmesi, fizyolojik ya da fizyopatalojik bir olayla ilgili olarak kabul edilebilir. Fizyolojik iştahsızlıkların nedenleri arasında, yenidoğan döneminde şekerli su içirilmesi, kaşıkla beslenmeye alıştırılmamış olması, burnunun tıkalı olması, mamaların değiştirilmiş olması söylenebilir. Ayrıca sıcak havalarda, kapalı yerlerde ve hareketsiz kalan çocuklarda görülen iştahsızlıklar fizyolojik olabilir. Annelerin yanıldığı iştahsızlıklarlada karşılaşılabilir. Örneğin çocukların iştahsızlığı gerçek değildir. Annelerin yanlış değerlendirmelerinden kaynaklanmaktadır. Çocuğun davranışları normaldir.
Normal olarak -12 aylar ve 1-2 yaş arasındaki çocuklar da arasıra iştah azalması görülebilir. Ancak bunu anne bilmez ve telaş panik halini alır. Çocuklar bazı dönemlerde iştahlı yemek yemezler. Fazla önem verilmemeli fakat gözlenmelidir. Bu durum devam ederse en yakın sağlık kuruluşunda ki çocuk doktorlarıyla bire bir görüşülmelidir.
İştah, severek ve isteyerek gerektiği kadar besin yemektir. Açlık duygusu ise; vücut için gerekli enerjiyi sağlamaya yönelik biyolojik bir reaksiyondur. İştahsız çocuklar, severek ve isteyerek yemek yemezler. Bazıları yemeğe oturmak bile istemezler. Bazılarıda, 1-2 lokma yedikten sonra yemekten vazgeçerler. Zorla yedirilirse de kusarlar. Yani "yarı aç, yarı tok" yaşarlar. İştahsızlık yarı açlık olduğuna göre; zayıflık, boy kısalığı, gelişme geriliği gibi sendromlarıda birlikte getirirler, doğal olarak büyüme ve gelişmeyi engeller. Kısa süreli iştahsızlık fazla bir belirti vermeyebilir. Ancak 10-15 gün ya da daha uzun süren iştahsızlıklar da belirgin gelişme geriliği bulguları görülecektir. İştahsızlıklar "gerçek ve gerçek dışı" olarak sınıflandırılabilir.
Çocuklar açtır. Fizyolojik ya da psikolojik etkenler nedeni ile yemek yemekte, iştahsızlık sanısını yaratmaktadır. Bazende çocuk iştahsız değildir. Annenin uyguladığı yöntemler ve çevrenin etkisi ile çocuk iştahsızmış gibi bir izlenim yaratabilir.
Çocuk beslenme zamanı gelince açlık duygusu nedeni ile açlığını gidermek için ağlar. Mama veya meme verilince iştahla başlar, sonra bırakır ve tekrar ağlamaya başlar. En az 3-4 saat aç kaldığı halde bir süt çocuğun mamayı geri çevirmesi, fizyolojik ya da fizyopatalojik bir olayla ilgili olarak kabul edilebilir. Fizyolojik iştahsızlıkların nedenleri arasında, yenidoğan döneminde şekerli su içirilmesi, kaşıkla beslenmeye alıştırılmamış olması, burnunun tıkalı olması, mamaların değiştirilmiş olması söylenebilir. Ayrıca sıcak havalarda, kapalı yerlerde ve hareketsiz kalan çocuklarda görülen iştahsızlıklar fizyolojik olabilir. Annelerin yanıldığı iştahsızlıklarlada karşılaşılabilir. Örneğin çocukların iştahsızlığı gerçek değildir. Annelerin yanlış değerlendirmelerinden kaynaklanmaktadır. Çocuğun davranışları normaldir.
Normal olarak -12 aylar ve 1-2 yaş arasındaki çocuklar da arasıra iştah azalması görülebilir. Ancak bunu anne bilmez ve telaş panik halini alır. Çocuklar bazı dönemlerde iştahlı yemek yemezler. Fazla önem verilmemeli fakat gözlenmelidir. Bu durum devam ederse en yakın sağlık kuruluşunda ki çocuk doktorlarıyla bire bir görüşülmelidir.