Çocukken sahip olunan salakça fikirler

🕒 Konu sahibi 8 saat önce aktifti
Büyüyünce kızılderili olmak isterdim.
 
skjhs
onu ben de dusundum.skj

Ama daha salakca fikirlerim de vardi... mesela o zamanlar ikinci katta oturuyorduk... ben balkon mermerinden tutar kendimi asagiya salardim... aklimca boy uzattigina inaniyordum skjh o zamandan beri boyuma takikmisim demek ki... ablama bu fikri soyledim o da yapsin diye...beni sikayet etti... simdi dusunuyorum da cok zekiymişim aslinda...
 
Hamsiyi kılçıksız bir balık sanardım. Meğer annem hep ayıklarmış. ( annemmmm )

Düşündüğünü dürüstçe söylemenin iyi bir şey olduğunu sanırdım. Zamanla o kadar iyi bir şey olmadığını anladım.

Filimlerde ki yatak sahnelerinde hani çıplak yatarlar ama üstlerinde bir yorgan olur ya, işte o yorganın altında muhakkak aralarında bir yastık vardır insanların sanırdım. Tenleri birbirine değmiyordur filan. Büyüyünce anladım, yastığı filan paramparça ettiklerini :)
 
Atm`lerin içinde de adam var zannediyordum , bu yüzden korkardım atm`lerden

Her katta bir asansör var zannederdim mesela , asansörler hareket ettiğinde bir birine çarpmadan nasıl gidiyor diye fikir yürütmeye çalışırdım mesela üstten gelen alttan gelen ile sağ ve sol kanallarda ayrılıp birbirlerini geçtikten sonra tekrar aynı noktadan aşağı ve yukarı hareket ediyorlar zannederdim.

Eminönüne gidelim diyen akrabaları evin önünde zannederdim

Bu sene bodruma gidicez diyenleri , evin bodrumunda zannederdim

Aynaların diğer tarafında bizim paralel bir yaşantımız var zannederdim

Şimşekleri tanrıların birbirlerinin resim çektiği flash ışığı zannederdim

Gremlinleri gerçek zannederdim , buggs bunny nin o lanet çizgi filmi yüzünden.
(En sonunda uçağı parçalayıp düşürüyorlardı)

Tanrıyı , üniversitelilerin giydiği cübbeden ve şapkadan giyip , dünyanın önünde 2 eliyle yönettiğini zannederdim böyle uzun uzun sakalları varmış gibi

Heykellerin gerçek insan olup , üzerlerinin kaplandığını zannederdim.

Ne biçim bir çocukluk lan bu !


 
Yazamadım :))

Birçoğuna daha önce gülmüşsem de yine güldürdü :))
 
Annemin dokunulmaz olduğu ve hep benimle yaşayacağı ..
Salaklık mıdır bilemem ama yanılmak kötü bir histi.
 
Tüm hayvanların evde yaşayayabileceğini zannediyordum ve bu yüzden eve yavru yılan bile getirmiş hatta mutfakta yumurta yedirmeye çalışmıştım. Neyse ki babam fark edip hayvancağızı geri yerine bıraktı.
 
Neden sacma olsun?
 
Televizyonda klipler döndüğünde her seferinde oraya gidip oynuyorlar diye düşünüyordum. Nasıl hep aynı yapıyorlar, günde kaç kere gidiyorlar diye diye kafayı yerdim. Sonra doktora götürdüler beni, beynini devredışı bırakmışlar hemen devreye sokuyoruz dediler sağ olsunlar. Bence çok tatlıymışız.
Bir de tuvalet deliklerinden popo canavarı çıkacak diye inandırmıştım kendimi. 7 yaşına kadar tuvalete gitmedim, bilin bakalım ne yapıyordum? Salıyordum direkt. Anaokulunda da arkadaşlarım "cansuu niye hep üstünü değişik hahaaa" dediklerinde "aynı şeyle tüm günü geçiremiyorum" gibi şeyler diyordum. Aslında çok beyni devredışı değil gibi he... Canım çocukluğum, yok cidden çok tatlıydık hepimiz. En azından şimdikiler gibi tablet arayıp mermi kovalamıyorduk. Dertlerimiz dünyevi.
 
Söylersem taşlarsınız beni.:biggrin:
 
[ARGO] Zenginler osurmaz, osuruk fakir işi sanırdım.[/ARGO]
 
Geri