Z
Z3yn3P
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Doğumdan önce özen ve hevesle bebeğin odası, yatağı hazırlanır, bebeğin yatağında yatacağına dair planlar yapılır. O kadar tatlı ve miniklerdir ki anneler bebeklerini bırakmak istemezler. “Ya ağlarsa duymazsam”, “uyur kalırsam”, “ya bebeğe bir şey olursa”, “gece gidip gelmek zor oluyor” gibi sebeplerle anne bebeğinden ayrılmak istemez.
Bebekten ayrılmak, bebeğe bir şey olacağı kaygısı duymak, sık sık yataktan kalkmanın getirdiği yorgunluk gibi nedenlerle bebek, anne babasının yatağında yatmaya başlar. Bebekler doğduktan sonraki ilk günlerde bile kendi beşiklerinde yatabilirler. Bebeklik döneminde en azından 6 ay sonuna doğru anne ve baba ile aynı odada yatması gerekiyor, bir süre anne ve baba varlığını böyle yakından hissetmesi çok iyi olur.
Çocuk 1 yaşından sonra artık anne babadan ayrılmaya hazır hale gelebilmektedir. Yaşamın ilk 1 yılı, çocukta temel güven duygusunun geliştiği dönemdir. Çocuk hayatının ilk yılında annesinin yanında olmasına, sevgi gösterilmesine, bakım verilmesine ihtiyaç duyar. Bu dönemde annenin, çocuğun ulaşabileceği en yakın yerde olması, çocuğun bu gereksinimlerinin vaktinde karşılanmasını kolaylaştırır. İhtiyaç duyduğunda annesi yanında olmayan bebek, ciddi bir kaygı ve gerginlik yaşar, annesi yanına geldiğinde rahatlar ve gülücükler atmaya başlar.
Bowbly bağlanma kuramında, ihtiyaçları zamanında ve tutarlı bir şekilde karşılanan bebeğin kendine ve dış dünyaya ilişkin olumlu bir benlik algısı geliştirdiğine vurgu yapmaktadır. İşte bu yüzden bebeğin uyku uyanıklık alışkanlığı, beslenme alışkanlığının oluşturulması ve annenin buna uyum sağlamayı öğrenebilmesi için hayatın özellikle ilk bir yılında birlikte yatılmasına ihtiyaç vardır.
Yaklaşım nasıl olmalı, böyle bir durum nasıl değerlendirilmelidir?
Öncelikle bu durumun çocuk için ne anlama geldiği, neyin yerine koyduğu belirlenmelidir. Çocuk neden anne babayla yatıyor, bunun sebebi araştırılmalıdır. Eğer çocuğun hayatında stres yaratacak bir durum varsa belirlenmeli ve müdahale buna göre yapılmalıdır. “Büyüdün artık ayrı bir odada yatman gerekir” gibi katı bir tutum durumu daha da zorlaştırabilir. Öneriler yazısında daha detaylı olarak bu konuya değinilmiştir.
Her şeyden önce anne babanın, çocuğun kendi odasında yatması konusunda hem fikir ve kararlı olmaları sorunun çözümünü kolaylaştıracaktır.