Çocuğa Kardeşin Olacağını Nasıl Söylenmeli?

Çocuğa mutlaka yaşına uygun olarak annenin bir bebek beklediği açıklanmalıdır.




Çocuklar değişiklikleri çok çabuk fark ederler. Ancak değişikliklerin nedenlerini bilemediklerinden yanlış yorumlar yaparak korkabilirler. Annenin sürekli yorgun görünmesi, ilk aylardaki kusma, bulantı, baş dönmesi gibi problemler çocuğun “Annem hasta, anneme bir şey olacak” diye düşünmesine ve annesini kaybetmekten korkmasına neden olabilir. Bu nedenle annenin karnında bir bebek olduğunu çocuğa açıklamak çok önemlidir.


Çocuğa söyleme şekli çocuğun yaşıyla bağlantılıdır.

2 yaş öncesinde çocukların kardeşlerinin olacağı hamileliğin en başında söylenirse çocuğun çok uzun gergin bir heyecan yaşamasına neden olabilir. 3-5 yaş arası çocuklar annelerinin karnının büyüdüğünü fark edeceklerinden annenin karnı büyümeye başladığında açıklanmalıdır. 5 yaş ve üstü çocuklara bebeğin gelme haberi hemen verilebilir.

Küçük çocuklar görsel olarak daha kolay anladıklarından çocuğa resim çizerek açıklanabilir.

Anne karnında bir bebek resmi çizmek çocuğun annesindeki fiziksel değişiklikleri anlamasında yardımcı olabilir. İlk çocuğa ilk hamilelikten fotoğraflar gösterilebilir, kendisinin de doğmadan önce annesinin karnında olduğu anlatılabilir.Çocukları kardeş konusuna hazırlamada bu konuda yazılmış resimli çocuk kitapları yardımcı olabilir. Çocuklar kitaplardaki resimler ve hikayeler sayesinde neler olacağını, doğum öncesi ve doğum sonrasında kendisini nelerin bekleyebileceğini az da olsa anlayabilir. Bu konudaki sorularını anne babaya sorabilir.

Bebeğin hareketleri, tekmeleri büyük çocuğa da hissettirilebilir, annenin karnına dokunup içeride bir canlının olduğunu anlamasına yardımcı olunabilir.
Anne baba her ne kadar eve yeni gelecek bebek için heyecanlanıyor, planlar yapıyor da olsalar bebek evde ilgi odağı olmamalıdır. Bu daha doğmadan ilk çocuğun kardeşine karşı negatif duygular beslemesine, “ Artık ben önemsizim beni sevmiyorlar” diye düşünmesine neden olabilir.
Bebekle ilgili planlara mutlaka ilk çocuk da katılmalıdır.

Bebek odasını hazırlamada, hazırlıklarda ilk çocuk söz sahibi olmalıdır.
İlk çocuk bebek geliyor diye odasından, eşyalarından vazgeçmek zorunda kalmamalıdır.



Bu çocuğun “ Bebek geliyor artık ben sevilmiyorum “hissine kapılmasına ve bebeğe karşı nefret duymasına neden olur. İlk çocukla bebek aynı odayı paylaşacak bile olsalar, bebeğin beşiğinin nereye koyulacağına, eşyalarının nereye koyulacağına ilk çocuk karar vermelidir.
Çoğu zaman hamile annenin ağır kaldırması, taşıması yasaktır. Bu gibi durumlarda annenin ilk çocuğu kucağına alması zorlaştığından anne yere oturup çocuğa sarılmalı, kucağına almalıdır. Özellikle bu dönemlerde çocuğun bir başka büyüğün ilgisine de ihtiyacı vardır. Baba ya da büyük anne, büyük babalar ilk çocuğa her zamankinden daha fazla zaman ayırmalıdır. Bu şekilde çocuk kendini güvende hissedecek ve gelecek olan bebeğin onun bir kenara itilmesine neden olduğunu düşünmeyecektir.
Çocuğa doğacak bebeğin ona bir oyun arkadaşı olacağı, onunla oynayacağı anlatılıp çocuğun doğum sonrasında hayal kırıklığı yaşamasına neden olunmamalıdır.

Büyük çocuk kardeşiyle oynayacak yaşa gelene kadar uzun bir sürenin gelmesi gerektiğini bilmelidir.

Yakın çevrede bebeği olan bir aile varsa ilk çocuğun bir bebeğin nasıl ağladığını, yardıma ihtiyacı olduğunu görmesini sağlamak amacıyla bu aile ile iletişim kurulup, ziyaret edilebilir.

Eğitimci Anne!​