Çıplak ayaklarımdaki sessizlik

Konu sahibi son olarak 2620 gün önce görüldü
Çıplak Ayaklarımdaki Sessizlik

hayat akarken ağır ağır
kalemimin ucundan
yanlış bir yerde,yanlış zamanda doğmuş
yasaklı değirmenin..tutsak ışıkları
takılıyor gözlerimdeki dalgalara
ay ışığındaki sesi dinlerken dalgınlığım

dantel dantel kanıyor bir mendil
kalbime dokunan her gülüş
sevmeye çalışan karışıklığım
sanki kokusuz bir gül
avuçlarıma dolanan

sonbahar dökerken sırlarını öylece
dokunulmamış romanın satırları
dudaklarımdan düşürdüğüm seneler
yüreğimin parçalarını kaçırırken
bıçağı görmüyor ünlem

büyüyemeyen adımlarımdan mı..
yoksa kaderimden mi..
cam kırıklarına sinmiş
incecik telaşlarım
alışamadığım.uzaklığımın kollarında
kırların ölçemediği karanlık

sürüler..geçiyor şaşkınlığımdan
farkediyorum..kırık dökük ıslaklığımı
kelimeler.. hep aynı hızla bulanıyor
kapatıyorum gönlümün kapılarını artık

satın almadığım yaşamın..küçük mucizelerini
biriktiriyorum saatlerime
kaybettiğim dostlarımı dinlerken..
kendi heykelini yapmakla özgür yüreğim
duru bir deniz yalınlığında kalmalı
çıplak ayaklarımdaki sessizlik

Ali İhsan Atiş
 
Geri