KaraBiber
Platin Üye
-
- Katılım
- Nisan 29, 2014
-
- Mesajlar
- 15,353
-
- Tepkime puanı
- 497
-
- Puanları
- 353
Çin Seddi’nin başlangıç noktası olan Shanhaiguan bölgesi
İki bin beş yüz yıllık tarihi geçmişe sahip Çin Seddi’nin ilk duvar inşası M.Ö. yedinci yüzyılda başladı.
Savaşan Beylikler döneminde (M.Ö. 475–221), günümüz Çin’in merkezinde yer alan o dönemin Beyleri (Qi, Chu, Yan, Han, Zhao, Wei ve Qin) kendilerini düşmanlardan korumak için duvarlar inşa ediyorlardı. Bu Beylikler büyüklü küçüklü bir çok Beyliği yenerek dönemin hakimiyetini ele alarak “Yedi Beylik” dönemini başlattılar.
Çin Seddi-Mutianyu
Han döneminde ise (M.Ö.221-M.S.220) batıda Uygur Özerk Bölgesinde bulunan Lop Nur’dan başlayıp, doğuda Liaodong’a kadar devam eden duvar zinciri başlamış oldu.
Tang döneminde (M.S. 618-907) Çin Seddi’nin meydana getirdiği sınır, artık “Tang İmparatorluğu”nun sınırlarının bir parçası olup duvarın inşasını bir yandan devam ettirirken bir yandan da yıpranan yıkılan yerleri elden geçirilip tamir ettirdiler. Bu dönemden kalan duvar kalıntıları kuzeydoğu Çin’de dağınık halde görülür. Doğu da yer alan duvar kalıntıları ise artık yok olmuş durumdadır.
Çin Seddi, doğusunda günümüzde liman hizmeti veren Bohai’ın kumsalındaki “Shanhaiguan Geçidi”den başlar ve batıda Gansu Eyaletinde bulunan “Jiayuguan Geçidi”ne kadar devam eder.
Çinliler Çin Seddi’ne “10 000 Li’lik Uzun Duvar”derler.(1 Li yaklaşık 500 metredir.)
Günümüzde turistik amaçlı gidip görülen duvarların büyük bir kısmı Ming döneminde (M.S.1368-1644) inşa edilmiştir. “Ming Çin Seddi” doğu’daki Yalu Nehrinden başlayıp Jiayuguan’a kadar devam eder. Günümüzde “Shanhaiguan Geçidi” olarak bilinen bu yer, Çin Seddi’nin en doğu ucunu oluşturur. “Shanhaiguan Geçidi” aynı zamanda “Göğe Giden İlk Geçit” olarak da anılır.
Çin’in son hanedanı Qing döneminde (M.S.1644-1911) duvarın inşasına devam edilmedi. Duvar inşası yerine hanedan mensubu Moğol ve Tibet asıllı soyluların huzur ve keyif içinde kalabilecekleri, “Chengde”denilen yerde bir yazlık inşa edildi.
Çin Seddi-Badaling Gecidi
“Badaling Geçidi” stratejik önemini de ifade eden “Bütün Yöne gidilen Geçit” anlamındadır. “Badaling Geçidi” Beijing’in 75 km kuzey batısında Yanqing’de yer alır. “Badaling Geçidi” deniz seviyesinden 1015 metre yüksektedir. Bu geçidin duvarları Miyun, Yanqing ve Mentougou yerleşim yerleriyle Huairou, Pinggu, Changping bölgelerine yayılmıştır.
Günümüzde “Mutianyu Geçidi” ise belli bir noktasına kadar istenirse teleferikle çıkılır. Bu noktadan sonra yürüyerek en tepeye tırmanmak yaklaşık bir saatinizi alır. Rahat ayakkabılar giymeyi ve yanınıza su almayı unutmayın. Dönüşünüzde ister teleferikle iner ya da kaydırakla kayabilirsiniz.
“Mutianyu”in en iyi korunmuş duvarları Ming döneminde (M.S.1368-1644) yapılmıştır. Buradaki duvarlar ortalama 7 ya da 8 metre yüksekliğinde, genişliği ise temelde 6,5 metre ve üst yerleri ise 5,8 metredir. Duvarlar beş atlı veya on-yaya askerin yan yana yürümesini sağlayacak genişlikte inşa edilmiştir. Bu duvarlar, dik yamaçlara sahip dağlar arasında düzgün ulaşım yolunu sağlıyordu. O dönemde bir haberin iletilmesinde veya yiyecek taşınmasında ya da ordunun bir taraftan diğer tarafa aktarılmasında kolaylık sağlıyordu.
Çin Seddi tamir edilmemiş bölüm
Duvarların taşları o dönemde eşek ve atlarla sepetlerin içinde taşındı. Dik dağların arasında bu duvarın inşası o dönemin kahramanları olarak adlandırabileceğimiz işçileri tarafından yapılmıştır. Bu zorlu şartlarda inşa edilen duvarlar beraberinde birçok hikaye ve söylentilerde ortaya çıkmıştır. Özellikle “Meng Jiang nu Kadının hikayesi” Çinliler arasında çok anlatılır.
Düğünlerinin yapıldığı gün, “Meng Jiangnu”nun kocası “Wan Xiliang”, Qin döneminin askerlerinden biri olduğu için, verilen ani emirle çok sevdiği karısından ayrılmak zorunda kalır. Meng, kocasını geçirmeden önce saçına tutturduğu yeşim taşından yapılmış tokayı ikiye böler ve aşklarının simgesi olarak bir parçasını kocasına verir, diğer parçayı da kendisine saklar.
Günlerden bir gün Meng, gördüğü kötü rüyanın etkisiyle ter içinde uyanır. Rüyasında kocasının “Soğuk!.. Soğuk!..” diye bağırdığını görür. Kocasının evden ayrılırken çok ince kıyafetlerle ayrıldığını hatırlar. Bunun üzerine hemen kalın kıyafetler dikerek, hazırladıklarıyla kocasını bulmak üzere yola çıkar. Çin Seddi’nin yapıldığı duvarların önüne geldiğinde kocasının öldüğünü duyunca üzüntüsünden deliler gibi ağlamaya başlar. O anda Çin Seddi’nin 30 km lik bölümü bir anda yıkılır ve yıkılan duvarların altından kocasıyla onun gibi ölen adamların cesetleriyle karşılaşır. Kocası için hazırladığı kıyafetleri cesede giydirir ve ona sarılarak denize atlayıp intihar eder.
Bu asil kadının anısına “Shanhaiguan Geçiti”de bir tapınak yapılmıştır.
İki bin beş yüz yıllık tarihi geçmişe sahip Çin Seddi’nin ilk duvar inşası M.Ö. yedinci yüzyılda başladı.
Savaşan Beylikler döneminde (M.Ö. 475–221), günümüz Çin’in merkezinde yer alan o dönemin Beyleri (Qi, Chu, Yan, Han, Zhao, Wei ve Qin) kendilerini düşmanlardan korumak için duvarlar inşa ediyorlardı. Bu Beylikler büyüklü küçüklü bir çok Beyliği yenerek dönemin hakimiyetini ele alarak “Yedi Beylik” dönemini başlattılar.
Çin Seddi-Mutianyu
Han döneminde ise (M.Ö.221-M.S.220) batıda Uygur Özerk Bölgesinde bulunan Lop Nur’dan başlayıp, doğuda Liaodong’a kadar devam eden duvar zinciri başlamış oldu.
Tang döneminde (M.S. 618-907) Çin Seddi’nin meydana getirdiği sınır, artık “Tang İmparatorluğu”nun sınırlarının bir parçası olup duvarın inşasını bir yandan devam ettirirken bir yandan da yıpranan yıkılan yerleri elden geçirilip tamir ettirdiler. Bu dönemden kalan duvar kalıntıları kuzeydoğu Çin’de dağınık halde görülür. Doğu da yer alan duvar kalıntıları ise artık yok olmuş durumdadır.
Çin Seddi, doğusunda günümüzde liman hizmeti veren Bohai’ın kumsalındaki “Shanhaiguan Geçidi”den başlar ve batıda Gansu Eyaletinde bulunan “Jiayuguan Geçidi”ne kadar devam eder.
Çinliler Çin Seddi’ne “10 000 Li’lik Uzun Duvar”derler.(1 Li yaklaşık 500 metredir.)
Günümüzde turistik amaçlı gidip görülen duvarların büyük bir kısmı Ming döneminde (M.S.1368-1644) inşa edilmiştir. “Ming Çin Seddi” doğu’daki Yalu Nehrinden başlayıp Jiayuguan’a kadar devam eder. Günümüzde “Shanhaiguan Geçidi” olarak bilinen bu yer, Çin Seddi’nin en doğu ucunu oluşturur. “Shanhaiguan Geçidi” aynı zamanda “Göğe Giden İlk Geçit” olarak da anılır.
Çin’in son hanedanı Qing döneminde (M.S.1644-1911) duvarın inşasına devam edilmedi. Duvar inşası yerine hanedan mensubu Moğol ve Tibet asıllı soyluların huzur ve keyif içinde kalabilecekleri, “Chengde”denilen yerde bir yazlık inşa edildi.
Çin Seddi-Badaling Gecidi
“Badaling Geçidi” stratejik önemini de ifade eden “Bütün Yöne gidilen Geçit” anlamındadır. “Badaling Geçidi” Beijing’in 75 km kuzey batısında Yanqing’de yer alır. “Badaling Geçidi” deniz seviyesinden 1015 metre yüksektedir. Bu geçidin duvarları Miyun, Yanqing ve Mentougou yerleşim yerleriyle Huairou, Pinggu, Changping bölgelerine yayılmıştır.
Günümüzde “Mutianyu Geçidi” ise belli bir noktasına kadar istenirse teleferikle çıkılır. Bu noktadan sonra yürüyerek en tepeye tırmanmak yaklaşık bir saatinizi alır. Rahat ayakkabılar giymeyi ve yanınıza su almayı unutmayın. Dönüşünüzde ister teleferikle iner ya da kaydırakla kayabilirsiniz.
“Mutianyu”in en iyi korunmuş duvarları Ming döneminde (M.S.1368-1644) yapılmıştır. Buradaki duvarlar ortalama 7 ya da 8 metre yüksekliğinde, genişliği ise temelde 6,5 metre ve üst yerleri ise 5,8 metredir. Duvarlar beş atlı veya on-yaya askerin yan yana yürümesini sağlayacak genişlikte inşa edilmiştir. Bu duvarlar, dik yamaçlara sahip dağlar arasında düzgün ulaşım yolunu sağlıyordu. O dönemde bir haberin iletilmesinde veya yiyecek taşınmasında ya da ordunun bir taraftan diğer tarafa aktarılmasında kolaylık sağlıyordu.
Çin Seddi tamir edilmemiş bölüm
Duvarların taşları o dönemde eşek ve atlarla sepetlerin içinde taşındı. Dik dağların arasında bu duvarın inşası o dönemin kahramanları olarak adlandırabileceğimiz işçileri tarafından yapılmıştır. Bu zorlu şartlarda inşa edilen duvarlar beraberinde birçok hikaye ve söylentilerde ortaya çıkmıştır. Özellikle “Meng Jiang nu Kadının hikayesi” Çinliler arasında çok anlatılır.
Düğünlerinin yapıldığı gün, “Meng Jiangnu”nun kocası “Wan Xiliang”, Qin döneminin askerlerinden biri olduğu için, verilen ani emirle çok sevdiği karısından ayrılmak zorunda kalır. Meng, kocasını geçirmeden önce saçına tutturduğu yeşim taşından yapılmış tokayı ikiye böler ve aşklarının simgesi olarak bir parçasını kocasına verir, diğer parçayı da kendisine saklar.
Günlerden bir gün Meng, gördüğü kötü rüyanın etkisiyle ter içinde uyanır. Rüyasında kocasının “Soğuk!.. Soğuk!..” diye bağırdığını görür. Kocasının evden ayrılırken çok ince kıyafetlerle ayrıldığını hatırlar. Bunun üzerine hemen kalın kıyafetler dikerek, hazırladıklarıyla kocasını bulmak üzere yola çıkar. Çin Seddi’nin yapıldığı duvarların önüne geldiğinde kocasının öldüğünü duyunca üzüntüsünden deliler gibi ağlamaya başlar. O anda Çin Seddi’nin 30 km lik bölümü bir anda yıkılır ve yıkılan duvarların altından kocasıyla onun gibi ölen adamların cesetleriyle karşılaşır. Kocası için hazırladığı kıyafetleri cesede giydirir ve ona sarılarak denize atlayıp intihar eder.
Bu asil kadının anısına “Shanhaiguan Geçiti”de bir tapınak yapılmıştır.