Türkü
Giyin kuşan Ayşem. Gel geç bizim köylerden. Bakacağım peşine. Utanırım ellerden. Yanımdan geçti Ayşem. Yaktı bağrımı yaktı. Biraz gittikten sonra, döndü geriye baktı.
Ceylan gibi bakardı, ah, o gözleri bana. Ayrıldım Ayşem'den, ağlarım yana yana. Gördüm onu ağlarken. Artık ben daha gülmem. Bu kadar severken, nasıl ayrıldık Ayşem?
Sorarım çobanlara, yükseklerde kar var mı? Ey yayladan gelenler, Ayşem'den haber var mı?
Ayşem'e yan gözle kimseler bakmayacak! O yaylaya çıkmadan çiçekler açmayacak!