Ne demeli?...
Nasıl anlatmalı?...
Ne yazmalı bu dar ve parlak yüzeye?...
Sıradan bir yalnızlık benimkisi...
Kiminkinden farkı var?
Kelimelerden cümle kurma yeteneğim,
benim yalnızlığımı sadece belgelenmiş bir ''anı''yapar
Herkesinki gibi bir yalnızlık bu...
Yangın yerinde hareket edememek gibi
Hiçbir teselliye boyun eğmeyen
Laftan,sözden anlamayan bir yalnızlık bu da...
Asi...Onurlu...Ümitsiz...
Hiç kimseninkinden farkı yok
Sabah ezanından hemen sonra
Durduk yere arabanın camını açıp
İstanbul'un tam ortasında,sesim kısılasıya geceye O'nu bağırmak
''Seni seviyorum''u öfkeye dönüştürmek
Bu koca kente O'nu haykırmak...
Dudaklarımın önce titremesi...
Sonra gözlerimin dolması...
En fazla ağlamak ıslak caddelere...
Elimin ayağıma dolaşması...
Salaklaşmak...
Farklı mı yapar benim yalnızlığımı?
Duysaydı...Belki...
Duymadı...Duyulmadı...
Diğer yalnızlıklar gibi benimkisi de
Duyulmayan...Görülmeyen...Bilinmeyen...Umursanmayan...
Sıradan bir yalnızlık
Bir adım yaklaştıkça,bir ''kadın'' daha uzaklaşan...
Bir kadın uzaklaştıkça,bir ''adam'' daha küçülen yalnızlık bu da...